64. Natte voeten…

25 juni 2011

Paray Le Monial-Marcigny: 25 km.

dag 56, totaal: 1141 km.

Stokbrood en chocoladebroodjes hebben we besteld voor 9 uur omdat het niet eerder kon. Als we de boel aan het inpakken zijn, zien we dat Cor en Mieke ook al vroeg wakker zijn. Vroeger dan ze normaal plegen te doen want Mieke vertelde gisteravond dat ze waarschijnlijk bij ons vertrek niet wakker zou zijn. Ze komt naar ons toe en biedt aan om bij hun te komen ontbijten. Met een lege maag mogen we niet op pad. We spreken af om 8.15 uur en we merken dat ze met ons begaan zijn. Een lekker compleet ontbijt en weer is het zo gezellig dat we de tijd even vergeten. Ruim een uur later gaan we na een hartelijk afscheid op pad. De foto's die ze van ons gemaakt hebben krijgen we per mail toegestuurd.

Omdat we toch al laat zijn, bezoeken we onze wifi-lokatie bij de Office de tourisme nogmaals om het laatste bericht de ether in te gooien, zo raken we niet te ver achter. De een op de pc en de ander op de Iphoon. Het is even zoeken in de centrum maar met wat Franse hulp komen we uiteindelijk bij het spoor op de goede route naar Saint Yan. De weg leidt ons binnendoor via verharde wegen die vlak lopen. Een verademing in vergelijking met wat we gehad hebben, zeker met de temperatuur van vandaag, die behoorlijk aan het oplopen is. En het wordt nog warmer de komende dagen.

In Saint Yan pikken we ons eerste terrasje en later we onze voeten even uit de schoenen. Heerlijk de wind door de sokken. De route gaat verder naar Montceaux l'Etoile langs het riviertje l'Arconce. Bij het gehucht Selore worden we naar de andere kant van de rivier gedirigeerd maar......geen brug! Het water is niet diep maar te diep voor onze bergschoenen. En een alternatieve route is er niet. Met de schoenen om de nek en de crocs aan de voeten nemen we de hindernis (filmpje album). Het frisse water is een verademing voor onze warm gelopen blote voetjes.

In Montceaux l'Etoile is alles gesloten in verband met de plaatselijke jeux de boules- wedstrijden. Het lijkt wel of heel het dorp hier aanwezig is. De uitbater van een café verwijst ons voor een drankje naar de tent op het pleintje en hij loopt met ons mee. We hebben veel bekijks, maken een babbeltje en als we ons drankje achter de kiezen hebben gaan we weer op pad. In Anzy le Duc staat een oude abdijkerk die qua bouw model heeft gestaan voor de basilique van Vezelay.

Het kerkje is gebouwd rond de 10e eeuw en in de 19e eeuw zijn er o.a. muurschilderingen aangetroffen over het leven van St.Jacob de meerdere. In het kerkje is zojuist een huwelijksplechtigheid geweest en als we binnen lopen is de organist nog aan het spelen. Helaas krijgen we de muurschilderingen niet gevonden.

Op voor het laatste stuk naar Marcigny waar we door de warmte van de dag behoorlijk vermoeid aankomen. Geen camping in de buurt en de gites d'etape blijken allemaal dure chambre d'hotes die allemaal volgeboekt zijn. De pastoor is niet thuis omdat hij de mis elders aan het doen is. We besluiten plaats te nemen op het terras van "Bar de Sports" waar we eerst wat eten en drinken voor ons aanvalsplan. Naast ons zitten vier wat oudere mannen rond een tafeltje aan de wijn. We gaan in gesprek en leggen ons probleem uit. De meest tandloze komt met het voorstel om aan de Loire te gaan kamperen. Als we afwijzend reageren omdat we na deze lange warme dag een douche prefereren, zegt ie dat er water genoeg in de Loire stroomt. We vernemen verder dat de oorzaak van de overvolle gites is gelegen in het feit dat bijna alle trouwerijen in Frankrijk op zaterdag plaats vinden. Veel Fransen blijven dan overnachten in met name de goedkopere overnachtingsmogelijkheden. Een aandachtspuntje voor ons voor de komende zaterdagen. 

Als drie van de mannen de wijn op hebben en vertrekken, komt de vierde man bij ons zitten. Hij heet Joao Silva en is van Portugese afkomst. Samen met zijn vrouw runt hij "Bar de Sports". Hij verontschuldigt zich omdat hij zelf een klein appartementje bewoont en ons daarin geen ruimte kan bieden. Hij biedt aan ons naar de dichtstbijzijnde camping in Pouilly sous Charlieu te brengen. Net voor het donker wordt hebben we onze tent opgezet en zittend aan de picknicktafel met onze koplampjes op, stellen we ons loopplan voor morgen iets bij. Er was nog wat wijn, kaas en chocolade over die middernacht niet meer heeft gehaald.