61. Camping la Bedure

22 juni 2011

Glux en Glenne-Luzy: 24 km.

dag 53, totaal: 1067 km.

Al vroeg wurmen we ons uit de slaapzak. De nacht in het tuinhuisje is goed bevallen. Wel weer allebei zo stijf als een plank en de rug van PP nog steeds gevoelig. Er moet meer beweging in komen, de boel moet warm gedraaid worden. Als we aan het opruimen zijn horen we Ans naar beneden komen. Ze heeft ons een echt ontbijt beloofd. Om 8 uur zitten we op het verhoogde terras in de achtertuin van Bert en Ans aan het meest uitgebreide ontbijt wat we tot nu toe in Frankrijk hebben gehad. Het uitzicht is een plaatje en terwijl we de koffie naar binnen slurpen zien we twee reeën in de verte uit de bosrand komen. Het is maar voor even want ze duiken iets verder de dekking weer in. “Goed eten”, zegt Ans en ze maakt ook nog een lunchpakket voor onderweg. En wat voor één, blijkt later, dikke vette boterhammen met ham, gehaktpaté en kaas. Daarbij nog een vol pak koekjes. In de loop van de dag in ieder geen gebrek aan eten gehad. We nemen afscheid en lopen in de richting van de Mont Beuvray.

Onze route loopt naar de top van de berg vandaag, een absoluut hoogtepunt. Voor we de klim aangaan verdelen we nog even het gewicht van het lunchpakket en worden we belaagd door een grote witte hond die een boerenerf af komt stormen. Een hoop geblaf en gejank terwijl hij niet reageert op de DazerII. Echt agressief is ie echter niet en als we voorzichtig doorlopen, loopt de hond blaffend maar ook kwispelend met ons mee. De eerstvolgende 10 kilometer raken we hem niet meer kwijt en hij blijft bij ons tot ver over de Mont Beuvray. Een lieve hond die wel wat weg had van onze Diesel maar dan wat lichter en groter.

We maken de klim naar de top en komen aan bij het Gallische Oppidum Bibracte, vroeger de hoofdstad van het land der Eduenen. In 52 voor Christus werd hier Vercingetorix door alle opgeroepen en bijeengekomen Gallische stammen, uitgeroepen tot de hoogste chef van de Gallische legers, voordat zij tegen Caesar gingen vechten. Nog veel meer interessante geschiedenis hierover maar daar zullen we jullie niet mee vermoeien. Wel leuk om te weten is, dat Asterix, Obelix en het toverdrankje van Idefix hier hun oorsprong hebben. Honderden archeologen komen hier wekelijks bijeen om de geschiedenis van deze berg verder uit te diepen.

Iets verderop komen we aan op de top van de Mont Beuvray, 809 meter staat er op de oriëntatietafel. We hebben een onbeschrijflijk uitzicht over de vallei van de Arroux, de bergen van Autun met zicht tot aan het Centraal Massief en de Alpen.

De oriëntatietafel geeft ons informatie over wat waar precies ligt. We lezen dat we hier 88 km van Dijon en 140 km van Lyon vandaan zijn. Ook zien we de richting die we vandaag nog af te leggen hebben, in ieder geval weer een stuk naar beneden. We blijven nog even hangen om te genieten van het uitzicht waarna we de afdaling naar Larochemillay maken. Halverwege de afdaling gaat "Diesel" een wildspoor na en horen we hem tot heel ver weg nog blaffen en janken. Dan houdt het geluid op en zien we "Diesel" niet meer terug. Een kleine steile klim naar het centrum van dit dorpje doet ons het angstzweet uitbreken als de bliksemschicht kort voor ons zichtbaar wordt en iets later een oorverdovende donderslag. We komen tussen de huizen en zien op het dorpsplein een cafeetje waar de parasol buitenstaat. Als we aan de openstaande voordeur staan, blijkt het een woning te zijn in plaats van een café.

De bewoner is thuis en blijkt een Nederlander te zijn. Omdat er verder geen café te bekennen is vraag hij ons binnen en krijgen we een paar glaasjes druivensap. Als het onweer over is gaan we verder via de bossen richting Millay en daarna via een landweg naar Luzy.

Als we Luzy binnen lopen zit het eindelijk eens op alle fronten mee. Nog voor we ons afvragen waar we ons moeten melden om te overnachten zien we schuin links van ons een grote Lidl. Rechts van ons en recht tegenover de Lidl de 2** camping "La Bedure" met aankondiging van zwembad en gratis wifi. Het weer ziet er goed uit en we melden ons op de camping. We worden geholpen door campingeigenaar die ook weer een Nederlander blijkt te zijn. Het is Wim, die van oorsprong uit Haarlemmermeer komt maar nu in Oostenrijk woont. Als hij verneemt dat we pelgrims zijn onder weg naar Santiago mogen we de camping niet betalen. "Pelgrims slapen hier voor niets" zegt Wim. We krijgen de code voor WiFi en mogen een tafel en twee stoelen van het terras gebruiken bij de tent. Een stempel erbij in onze credential en ook de 2 sigbottles worden voor een spotprijs nog gevuld met rood en rosé van de tap. Onze avond kan niet meer stuk. We halen een salademaaltijd met vis met daarbij een salade van geweld graan met van alles er tussen. Een toetje erbij en het buikje zit weer strak. De avond brengen we verder voor de tent door en als T het laatste berichtje met wat foto's op de reislog heeft geplaatst slaat de klok ruim 22 uur en kruipen we in de slaapcabine.