117. Stierenloop in Navarette...

17 augustus 2011

Logrono-Navarette: 13 km.

dag 109, totaal: 2210 km.

Deze morgen met Paul, Jeanneke en Ana samen een ontbijt van het hotel. Een lopend buffet met van alles uitgebreid en gevarieerd. Dat is voor ons lang geleden. We eten ons dik en laten het goed smaken. Zelfs nog een paar stukken fruit voor onderweg. Als pelgrim heb je dat wel nodig.  We nemen afscheid van Paul, Jeanneke en Ana, waarbij ons nog op het hart gedrukt wordt dat we welkom zijn bij Ana in Santiago. Ze geeft ons gelijk haar telefoonnummer. Via de Plaza Alferez met de fonteinen lopen we al zwaaiend verder over de camino totdat we ze niet meer zien.  

Via de buitenwijk van Logrono lopen we langs het gebouw van de Guardia civil. Een bewaakt woondorp van de politie alhier met op iedere hoek van de omheining een beveiligde uitkijktoren met camera's. Dat is effe wat anders dan een vrije toegang tot het politiebureau en te woord gestaan worden door Service en Intake. Via het park verlaten we Logrono en komen we uit in een aangelegd natuurgebied rond het stuwmeer Embalse de la Grajera. Als we een foto willen maken van het meer weigert de Iphoon. Wat we ook proberen, we krijgen hem niet meer aan de gang. Er zit geen enkel geluid meer in. De eerste gedachte is dat de batterij leeg is maar 1,5 uur tevoren was hij nog voor 97% vol. Alles gaat er door onze kop maar werken, ho maar. En zonder Iphoon geen foto's en ook geen reislogberichten. Lichtelijk geladen en gestressed gaan we verder. Maar de gedachte daaraan alleen al laat ons niet meer los. 

Vandaag maar 13 kilometer tot Navarrete. Het is een en al wijngaarden hier, zover we kunnen kijken. 
We zitten in de provincie Rioja. In de wijngaarden op de hellingen worden de druiven voor de Riojawijnen verbouwd. De Rioja is het bekendste Spaanse wijnbouwgebied. Wijnen die hier vandaan komen, zijn minstens twee maal zo duur als vergelijkbare wijnen uit andere streken van Spanje. Kwalitatief zijn ze goed. De druivensoort die ze verbouwen voor de Riojawijnen is de tempranillo. Helaas zo wordt geschreven, zijn er nog maar weinig producenten die de traditionele Riojawijnen vervaardigen. Veel wijnen uit dit gebied worden tegenwoordig vermengd met de druivensoort cabernet-sauvignon. Wij, T&PP, hebben de pure tempranillo-wijn geproefd. Lang gerijpt in het vat, vol en zacht van smaak. De keus voor ons wordt steeds moeilijker want we hebben al veel goede en lekkere wijnen geproefd onderweg. 

Lopende door de wijngaarden horen we er met regelmaat het schelle gekrijs van meerdere roofvogels. Ze gaan behoorlijk te keer en we horen ze ook kort bij. Maar hoe en waar we ook kijken, we zien geen vogels. Niet in de lucht, niet in de bomen, helemaal nergens. Vreemd vinden we dat, totdat we een zekere mate van regelmaat terug horen in het geluid. Dan zien we een klein object in de wijngaarden wat we niet thuis kunnen brengen. Hoe korter we naderen hoe scheller het geluid van roofvogels. Het object blijkt een van de vele geluidsinstallaties die roofvogelgeluiden produceert ter afschrikking van andere vogels die schade veroorzaken aan de wijngaarden. Dat het werkt zijn we van overtuigd, we zien geen enkele vogel hier. In Navarrete melden we ons bij de albergue municipal naast de bar. We zijn er al om 11.30 uur maar de albergue gaat pas open om 14 uur. We plaatsen onze rugzakken voor de deur en nemen plaats bij de bar.

Stopcontact, stroom, niks krijgt onze Iphoon meer aan de gang. PP is al aan de gang te kijken hoe dat apparaatje uit elkaar kan als T’s oog valt op een Iphoon van een Spanjaard die naast ons zit. Hij blijkt Engels te spreken en T vraagt hem een oplossing voor het probleem. In eerste instantie weet hij het niet en zegt hij dat ie niet technisch is maar dan vraagt hij of wij al ge-reset hebben. Hoezo resetten, wat bedoelt hij? "Did you read the instuctions of your Iphoon"
Als hij daarna twee knoppen van onze Iphoon tegelijk induwt en 5 seconden vast houdt, komt er weer aktie in het apparaatje. Hij werkt weer........ "Muchos gracias señor". En gelijk denkt PP bij zichzelf: "sukkel dat je bent". 

Iets voor 14 uur is het inchecken, bed 19 en 20 op de eerste verdieping. We leren die avond Ursula's en Sabine uit Duitsland kennen. Ondertussen was Norbert ook gearriveerd met de mededeling dat Ilona den Ouden ook onderweg is naar hier. De dag is nog niet om, maar al dubbel geslaagd. Met Norbert drinken we een paar biertjes totdat Ilona binnen komt vallen. De eerste confrontatie is hartelijk en warm maar ook emotioneel. Ilona valt PP om de nek en barst in tranen uit. Norbert had al gewaarschuwd, ze zit er helemaal doorheen. In alle spontaniteit kan PP op dat moment ook zijn tranen niet bedwingen. Ilona vraagt naar T. Als de dames de emotionele momenten achter de rug hebben, voelt Ilona zich gelukkig al een stuk veiliger en beter. 

We zijn getuige van de stierenloop in Navarrete, een traditionele bezigheid hier die ons niet kan bekoren. Traditie of niet, zo ga je niet met beesten om. we zijn er gauw mee klaar.

De kip in het pelgrimsmenu blijkt een echte halve geroosterde kip. Samen met de salade vooraf, het kleine ijsje achteraf en niet te vergeten de flessen wijn een goed en vullend menu. 
De avond sluiten we af op het feest in het dorp. Podium met livemuziek van Abba en Boney M waar we zowaar nog een leuke quickstep op onze oranje crocs op maken. Om 23 uur is het einde party omdat we binnen moeten zijn. Samen met Norbert zijn we net op tijd binnen.