114. Amandelnoten…

14 augustus 2011

Ayegui-Torros del Rio: 26 km.

dag 106, totaal: 2177 km.

De toegangsdeur van de slaapzaal maakt een hels kabaal als de deurremmer op het laatste moment de deur keihard in het kozijn laat sluiten. In het donker verplaatsen we de rugzakken en losse spullen naar de gang, waar het licht al aan is. Ons ontbijt halen we uit de zak met boodschappen van de Aldi. . Eindelijk eens wat zachter brood. De temperatuur buiten is zo vroeg al aangenaam en het is nog lekker stil.

Hugo is ook al op en aan het balken te horen heeft Miriam hem al gehoord. Als eersten lopen we om 6 uur aan en komen we buiten het dorp weer langs de pelgrimsbron. Vandaag geen wijn uit de muur. Er is erg warm weer voorspeld en dan lopen we op water beter dan op wijn.

Het is volle maan wat ons voldoende licht geeft om in het donker onze weg op de camino te vinden. Het eerste stukje was bekend terrein omdat we dat gisteren al afgelegd hebben. De kerktoren en de zijgevel van het klooster tegenover de pelgrimsbron zijn mooi verlicht. Daarna gaan we met het licht van de volle maan de wildernis in. Mooie plaatjes van het landschap dat qua kleur blijft veranderen naarmate het lichter wordt aan de oostelijke kim.

Er zitten weer een paar pittige klimmetjes in de camino naar Villamayor de Monjardin. Na dat dorp is en blijft het geleidelijk dalen. Het landschap bestaat hier ook weer uit heuvels met uitgestrekte akkers, enkele wijngaarden en een paar hogere heuvels met restanten van bossen. Veel lage dennenbomen en eikenbomen op deze heuvels met ertussen dorre struiken. Als we Los Arcos binnen lopen hebben we aan onze linkerhand een rustplaats waar we even gaan zitten en iets uit de automaat trekken. Het wifisignaal is te zwak om iets te zenden of te ontvangen. In het oude stadscentrum lijkt het feest en treffen we overal Spanjaarden in klederdracht, wit met een rode sjaal om de heup gebonden. We zien ook overal zware houten hekken staan voor de stierenloop. We lopen langs de fraaie Santa Mariakerk naar het grote plein waar een grote arena voor het stierenvechten is gebouwd met aan twee zijden tribunes. Als we navraag doen, horen we dat er morgen feest is in deze stad en dat er stierenlopen zijn. We kunnen helaas niet blijven.

Bij de alberque in Los Arcos zitten om 11.00 uur al veel pelgrims te wachten. De wifizone van de bibliotheek doet ons besluiten even een stop te maken en een bericht door te sturen naar onze reislog. Daarna gaan we verder.
Op enig moment zien we twee putters kort van ons vandaan in een veld vol met distels. Ze zitten op een tak van een grote distelstruik. Zo uit het niets twee kleine sierlijke vogeltjes, bruinachtig met geel op de vleugels en fel rood op de kop. Ze zitten er dus wel. Kort daarna zien ook voor het eerst een ekster vanuit een populier van ons vandaan vliegen. 

Langs de camino treffen we veel amandelboompjes aan, althans boompjes waar amandelnoten in groeien. Ze zijn rijp want de schillen zijn al een eind opengebarsten. Als we met onze stokken tegen de takken tikken, vallen er verschillende naar beneden met en zonder schil. We beginnen te rapen en binnen no-time hebben we een plastic zakje vol. 

Het plaatsje Sansol bereiken we via een asfaltweg. We worden zigzaggend door het dorp gestuurd maar niet door het centrum. Na Sansol worden we via een voetpad het dal ingestuurd en zien we aan de overkant van het dal Torros del Rio liggen, onze eindbestemming voor vandaag. We melden ons bij de albergue Casa Mari aan het eind van het dorpje. Een kleine albergue met 21 slaapplaatsen en een groot overdekt terras op de eerste verdieping. Eten en drinken vanuit de automaten en de koelkast zijn hier te verkrijgen dus we zitten perfect. Voor de warme hap melden we ons in een van de plaatselijke restaurantjes alwaar we een uitgebreid pelgrimsmenu krijgen met water en wijn in overvloed.

Als we terug zijn in de albergue is het al donker en gaan we plat. Op naar morgen, naar Logrono waar we bezoek uit Holland verwachten.