112. Zeldenbeet…

12 augustus 2011

Cizur Menor-Puenta la Reina: 20 km.

dag 104, totaal: 2127 km.

De titel van dit dagverslag heeft niet veel gemeen met onze Camino maar is bedoeld als oppepper voor een clubke wat het zwaar heeft. De berichten van Zeldenbeet zijn somber. Ze doen ons vermoeden dat er weinig vis gevangen wordt. Ons heeft echter het bericht bereikt dat ezel Theo een hele grote "forel" heeft gevangen, die hij speciaal voor ons te rustte heeft gelegd in zijn diepvries. De aanhouder wint.

Heet weer betekent vroeg weg. Anders redden we het niet met al die kilometers. Het wordt weer een gerommel op de slaapzaal maar ons idee was ook het idee van enkele anderen. Daarom, zoals we van Jozef de Zwitser geleerd hebben, de lamp aan in ons deel van de slaapzaal. De Spaanse hospitalero heeft een ontbijtje klaar om 6 uur voor wie wil. Met Hugo samen aan de tafel nemen we koffie met brood. Buiten groeten we Miriam nog even voor we aanlopen. We beginnen zowaar een band te krijgen met ezels....!?! Het is nog donker als we aanlopen. De straatverlichting is goed en als we buiten het dorp komen is de lichte kleur van het kiezelpad goed te zien. Alleen even de ogen laten wennen aan het donker.

Het eerste plaatsje wat we aandoen is Zariquiegui. Er is niets te beleven, alleen een klein beetje cultuur. We lopen door en de route gaat hier flink omhoog naar de kam van de Puerto del Perdon. Een pittige klim zonder een zuchtje wind, terwijl op de kam de windmolens hard draaien. Vreemd vinden we dat, totdat we op de kam aankomen. Van het ene op het andere moment waait het erg hard en de wind is koud. We begrijpen ineens waarom juist hier de windmolens staan. Gelijk staan we ook bij het pelgrimsmonument, een hoop pelgrims met staf. Het hele monument is in ijzer uitgevoerd en is een markant punt op de camino.

Na de Puerto del Perdon is het weer sterk afdalen naar beneden in een bebost gebied.

Het blijft waaien maar naarmate we lager komen wordt het weer warmer. Langs ons pad treffen we onbekende boompjes met nieuwe vruchten. Als we er een plukken en met het zakmes bewerken, blijken het amandelnoten te zijn, nog net niet rijp. 

We dalen af naar Uterga, Muruzabal en Obanos. Mooie natuur maar verder niets bijzonders. Wild zien we hier niet en de vogels laten zich weinig horen. Wat dat betreft is het hier stil onderweg. Het is ook allemaal droger en dor. Geen koeien en geen paarden die lekker staan te grazen op groene weiden. 

We lopen Puente la Reina binnen en passeren gelijk de albergue Jakue. Tip van Paul&Wilhelmien, lopend buffet voor een pelgrimsprijs. We lopen door naar tip 2, albergue met zwembad even voorbij de bekende "Puenta"la Reina. Alleen nog even 400 meter steil klimmen. Een camping met albergue die aan bijna 70 pelgrims slaapplaats biedt. We zijn een van de eersten en krijgen een 2-persoons kamertje......met stapelbed. Privacy hebben we maar luxe is er niet bij voor pelgrims. We mogen niet klagen want het onderkomen is gewoon goed. Na bier, wijn, internet, wifi en een kleurspoeling duiken we relaxed het zwembad in. Heerlijk afkoelen en als we aan de rand van het zwembad hangen hebben we zicht op de bergen en het landschap om ons heen. Wat we zien en wat wat we voelen is puur, is echt, een beloning weer voor een dag van flinke inspanning. Weer een pelgrimsmenu en weer goed eten met een pul rode wijn en een pul rosé. Het moet niet gekker worden.

Naast ons aan tafel zitten Juan en Elina uit Barcelona. Juan spreekt alleen Spaans maar Elina spreekt goed Engels. We hebben ze gisteren al gezien in Cizur Menor. We raken aan de praat over de camino en van alles en nog wat. Leuk gesprek met een lekker Spaans tintje. Weer een woordje Spaans geleerd. Onze 2-persoons kamer maakt deel uit van de slaapzaal. Alleen een dunne houten wand met deur scheidt ons van de rest. Een plafond is er niet. Om 22 uur liggen we weer moe maar voldaan plat.