36. Een onverwacht ontbijt….

28 mei 2011

Pomacle-Reims: 13 km.

dag 28, totaal: 558 km.

Het is 7 uur als de wekker afloopt. We willen vroeg op pad en zijn om 8 uur welkom bij de burgemeester voor een stempel in onze credentials. We pakken onze rotzooi in en brengen de veldbedjes weer terug in het kleedlokaal van de voetballers. Daar zien we ter hoogte van het deurslot een enveloppe met onze namen erop, met plakband vast geplakt aan de muur. De inhoud betreft een handgeschreven brief in het Engels waarop we door Francois Floqeut uitgenodigd worden voor het ontbijt of wat we ook nodig hebben bij hem thuis. Een adres en tekening hoe er te komen is bijgevoegd.

Na afscheid te hebben genomen van de burgemeester gaan we op weg naar het huis van Francois. We komen aan bij een grote boerderij midden in het dorp en als we aanbellen doet Francois open. We worden ook verwelkomd door Benoit en de moeder des huizes. Als speciale gasten worden we behandeld en krijgen een uitgebreid ontbijt. Onze reislog was al bekeken en heel de familie wist er inmiddels van. Francois blijkt boer te zijn en Benoit is werkzaam in de Agricultuur. Hij kweekt slakken voor consumptie. Hij woont in Pau maar verblijft hier i.v.m. het overlijden van zijn vader. Er wordt nog veel besproken voordat we uiteindelijk een uur later op pad gaan. 

We nemen foto's van elkaar en Francois loopt met ons mee om ons de "Voie Romaine" te wijzen, de route naar Reims. Mochten we verder op de route Pau aan doen dan zijn we ook van harte welkom bij Benoit. Bijzonder vonden we deze ontmoeting omdat Jacques Floquet sterft op de verjaardag van PP en omdat Jacques lijkt op de vader van PP die in 1996 ook op 82 jarige leeftijd is gestorven eveneens als gevolg van een herseninfarct. Toeval of geen toeval, wij weten het niet...

Via Betheny lopen we Reims binnen. Hoe groot de stad is weten we dan nog niet maar het ziet er allemaal verwaarloosd en grauw uit. Echter hoe korter we het centrum naderen hoe groter en mooier de gebouwen worden. We komen bij een groot standbeeld van Lodewijk de XV en uiteindelijk bij de kathedraal van Reims. Allemachtig wat een kathedraal, in gotische stijl en overal waar je maar kunt kijken beelden op, in en aan de kerk. Het heeft wel iets weg van de St. Jan in Den Bosch maar is duidelijk een paar maten groter.De "Voie Romaine" is een lange onverharde weg die recht naar Reims loopt. Vanaf het oude Fort van Fresnes, wat tegenwoor-dig een groot motorsportcircuit is, zijn de twee torens van de kathedraal van Reims al duidelijk te zien. We hebben dan nog 10 km te gaan. Onderweg eten we de appels die we toegestopt kregen van ma Floquet en hebben we de eerste jonge peulvruchten vers van het land gegeten, echte rauwe erwten.

In de kathedraal is een speciaal ontvangstcomité voor pelgrims. Hier worden we verwelkomd en gevraagd of we al een overnachtingplaats hebben? We worden vervolgens naar een oud seminarie gebracht waar we 2 nachten mogen blijven. Het diner voor vanavond slaan we in bij een grote supermarkt en bestaat uit een verse zelfgemaakte salade met van alles erin, stokbrood met zalm, en een chocoladetoetje. Natuurlijk ook een klein beetje drinken om de keel soepel te houden.

De laatste week tot aan vandaag de rust voor de hak in acht genomen. Het lijkt zijn vruchten af te werpen. Morgen nog een dagje cultuur snuiven en lamballen en.....onverwacht bezoek. Maar daarover morgen meer.