34. De eerste teek.

26 mei 2011

Wasigny-Avancon: 22 km.

dag 26, totaal: 525 km.

We worden al vroeg gewekt door de haan die op het kerkhof rondscharrelt. We hebben goed geslapen alleen nog een houten kop van de drank. Een Hollands ontbijt met Frans stokbrood. De ham was kwijt maar waarschijnlijk opgegeten door Jane Bond, die haar neus werkelijk overal instak. Als het uiteindelijk op betalen aan komt, schrikken we toch wel enigszins van de prijs omdat die niet overeenkwam met wat er in ons boekje stond vermeld. We blijken een oud boekje te hebben want bij Wim in het boekje staat wel de juiste prijs. Daarbij wordt apart ook nog een vrijwillig bijdrage gevraagd voor de genoten drank. Jos adverteert met voordelige voorwaarden voor pelgrims maar daar hebben wij niets van gemerkt. De gastvrijheid staat buiten kijf maar de prijs/kwaliteit verhouding ligt niet in balans. Wim en Elly zetten ons weer af in Wasigny waar ze ons gisteren opgehaald hebben. Ze besluiten er nog een dagje aan te plakken en voor de avond weer een onderkomen te regelen.

In Wasigny lopen we meteen al weer een kilometertje verkeerd. Niet goed in het boekje kijken en de naweeën van afgelopen nacht zijn daar debet aan. Uiteindelijk komen we weer goed en lopen we een met hoog gras begroeid pad op richting Justine-Herbigny. Onze aandacht wordt getrokken door het geluid van een hutteketut. We zien het beestje echter niet. Stapvoets volgen we het geluid dat even zo snel voort gaat ergens in de bramenstruiken. Na enkele minuten het hutteketut, hutteketut aangehoord te hebben vliegt er ineens een kwartel van ons vandaan. Hutteketut is het geluid dat dit beestje maakt maar in Heesch wonen mensen die dit beestje ook zo noemen. Een kwartelsoort dus, het is maar dat jullie het weten...We lopen vervolgens over een lange onverharde landweg dwars door de uitgestrekte akkervelden die een prachtig en kleurrijk tapijt vormen in het landschap.

Veel verschillende graansoorten, koolzaad, suikerbieten maïs en nog enkele gewassen waarvan wij de naam (nog) niet kennen. Ook hier is spraken van overmatige droogte waardoor de gewassen moeilijk op gang komen. De grond hier is leemachtig en de bovenlaag vertoont al ernstige sporen van uitdroging. Regen is gewenst. Er staat een flinke wind en we krijgen een beetje het gevoel op Hollandse bodem te zijn vanwege het wild wat we allemaal zien en de vele windmolens die hier helemaal verlaten maar wel in serie in het veld staan. We zien een fazanthanen, enkele hazen, patrijzen en het gebruikelijk vliegend wild. Aan de landweg lijkt geen eind te komen. Opvallend zijn de enkele velden die vol staan en helemaal rood kleuren door de aanwezigheid van de klaprozen.  

Midden in het veld en moederziel alleen hangt een klein "ons lief heertje" aan een kruis wat wel twintig keer groter is dan hij. Geen wonder dat hij op zijn kruisweg zo vaak gevallen is. Gekke gewaarwording dat dit soort gedachten bij ons opkomen. Een gevoel van medelijden komt in ons op.

We lopen door naar Avancon alwaar de bezemwagen ons achter "Le Marie" (het gemeentehuis) ophaalt. We slapen vannacht in hotel "Le Moderne", wat met zijn 2 sterren zeer goed uit de verf komt. We hebben zelf keuze in het menu en de wijn is inbegrepen. We mogen de computer gebruiken maar helaas geen Wi-Fi. T zet een bericht op de Reislog vanwege de achterstand van ons reisverslag.

Net voor het naar bed gaan begint het te jeuken in de knieholte van PP. Een klein zwart puntje doet de aanwezigheid van een teek vermoeden. Bij nader inspectie door T met hoofdlamp en bril blijkt een kleine teek zich lekker in de huid vast gebeten te hebben. Na een kortstondig maar hevig gevecht heeft de teek het loodje gelegd. 
Aanleiding tot een volledige inspectie van elkaar........?!?