208. Een ei hoort erbij

Een ei hoort erbij

 

Zondag 22 Augustus 2010

Ommen - Noetsele

Dag 7, routekilometers: 29,5

 

 


’s Ochtends om 09.30 uur vertrokken. Siebe en Alexander waren ons een paar minuten voor. Zij hadden al aangekondigd om het stuk door Ommen naar het station niet te gaan lopen omdat ze dat niet zagen zitten. Dit scheelde zón 5 kilometer wat ze af konden snijden. PP en ik hebben even getwijfeld of we hetzelfde zouden doen maar uiteindelijk hebben we de route volgens het boekje gelopen.

Het landschap van vandaag was veruit het mooiste wat we tot nog toe gezien hadden. We hebben genoten van de Sallandse Heuvelrug en de prachtige uitgestrekte heide.
Wat Siebe en Alexander door hun afkorting ook gemist hadden was een heerlijk scharreleitje wat gekookt voor ons was neergezet en wat je tegen een vrije gift kon eten. Het smaakte ons heerlijk en we namen er allebei 2… 

Doordat Siebe en Alexander de voorsprong hadden, hebben we ze de hele dag niet gezien. Het was ons plan om naar een camping op 26 kilometer afstand te lopen.

Om 17.00 uur ging de telefoon dat Siebe en Alexander de camping nergens konden vinden. Die bleek plotseling te zijn verdwenen. Bovendien liepen ze midden in het bos waar ze al meerdere keren rond hadden gelopen op zoek naar de bewuste camping. We bleken slechts een paar kilometer van hen verwijderd te zijn. We spraken af dat ze op ons bleven wachten en we dan met zijn vieren een oplossing zouden bedenken. Na een half uurtje lopen zagen we in de verte Siebe aan de bosrand staan zwaaien. Alexander was nogmaals een rondje doen om te kijken of ze de camping niet gemist hadden. Maar nee…. geen camping te bekennen.
We besloten de volgende camping te nemen, 4 kilometer verderop, ook in de bossen. Het werd camping Noetselerberg vlak bij Nijverdal.
Na een lange moeizame dag, waarbij wij allebei een flinke dip gehad hebben, arriveerden wij om 19.15 uur op de camping. Een gezellig vol terras met mensen zat ons ademloos aan te kijken. Blijkbaar zag het er allemaal nogal heftig uit want ze maakten zich zorgen over ons en wilden de beheerder gaan waarschuwen want natuurlijk was de receptie al gesloten. Gelukkig kwam na een druk op de bel de beheerder snel naar ons toe.

De vermoeidheid begon goed parten te spelen en tijdens ons inschrijven in de receptie was het bijna onmogelijk om te blijven staan met de rugzak op.
Er bleek een Bistro en een friettent annex winkeltje te zijn wat wonder boven wonder nog open was tot 20.00 uur. Ons plan was snel gemaakt: Eerst een lekkere vette hap naar binnen werken bij de friettent. Tegelijkertijd boodschappen doen voor ons ontbijt. En natuurlijk weer ons biertje en wijntje scoren voor bij de tent vanavond. 
Pas daarna zouden we de tent op gaan zetten.
Zo gezegd zo gedaan…. We aten met zijn vieren waarna Siebe ging zwemmen en Alexander de tent opzette. 
Die avond weer aan de picknicktafel doorgebracht met zijn vieren. De avond was kort doordat we zo laat waren. Wat was het bedje weer heerlijk.





Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld