206. Macaroni eten bij een engel uit Holtheme

Macaroni eten bij een engel uit Holtheme

 

Vrijdag 20 Augustus

van Sleen naar Gramsbergen
Dag 5, routekilometers: 30,5 en 2,5 kilometer omgelopen.

 



Omdat het deze dag een zeer warme dag zou worden besloten we vroeg op te staan en vroeg te vertrekken. Uiteindelijk viel dat vroeg vertrekken nogal mee, want we waren pas om 09.15 echt op weg. Dat kwam doordat de eigenaresse van de camping had gezegd dat er bij de AH Supermarkt in Sleen een heerlijke koffiecorner was waar dagelijks veel wandelaars hun ontbijtkoffie gingen drinken. Een goed plan, dan konden we gelijk nog even een zak krentenbollen voor onderweg kopen. Bij AH aangekomen zochten we de koffiecorner op die in het voormalige woonhuis van de filiaalhouder bleek te zijn. Een hele ingerichte keuken speciaal voor iedereen die koffie wilde. Krantje erbij en heerlijke koekjes.Ook Siebe en Alexander hadden dit plekje gevonden en zin in koffie voor vertrek. We lieten het ons goed smaken en trakteerden onszelf op een aantal koekjes van AH. Als je wandelt met zware bepakking moet je vooral goed eten en voldoende calorieën binnen krijgen. We hadden tenslotte nog een lange zware dag te gaan…. De jongens hadden ook hetzelfde plan als wi,j om naar dezelfde camping als eindpunt voor vandaag te gaan. We zouden zien of we het allemaal zouden halen vandaag….
In Coevorden aangekomen, na ongeveer 20 kilometer gelopen te hebben, was het tijd voor een pauze midden in het gezellige stadscentrum. Op een terras van ‘’t Geveltje” zaten al wat mensen van “Op stoute schoenen”. We vleiden ons neer, nadat we ons vakkundig van onze rugzakken hadden bevrijd, en relaxen maar…. Helaas duurde dat voor mij maar even want ik bedacht mijzelf dat ik ergens in een stad nog even naar de apotheek moest. Ik had i.p.v. 20 dagen medicijnen, voor mijn hoge bloeddruk, maar 1 strip met voor 10 dagen medicijnen bij me. Bij de apotheek duurde het allemaal nogal lang omdat ze contact op moesten nemen met mijn huisarts die de goedkeuring moest geven.

Ik belde PP dat het nog wel even kon duren. “Geen probleem”, zei hij “Ik zit hier heerlijk in het zonnetje aan een grote witbier”. Na ongeveer een uurtje kwam ik terug op het terras en de stemming was uitstekend. De dames hadden pret en PP had het zich goed laten smaken. Tijd om onze reis te vervolgen… we waren tenslotte nog niet bij ons eindpunt. Dat lag voor dag 5 in Gramsbergen, nog eens ruim 11 kilometer verder. Onze reis werd vervolgd door vele weilanden. Het werden een paar zware laatste kilometers door de warmte, de lange afstand, de zere voeten en het witbier. PP had het er moeilijk mee…. Gelukkig kwamen we halverwege Coevorden en Gramsbergen een toetjesbankje tegen. Een heerlijke verrassing voor dat moment. Een picknicktafel met daarop een gevulde koelbox met daarin heerlijke gekoelde boerenyoghurtjes. We namen er gelijk allebei 2 en deden het geld hiervoor in de spaarbox die aan de picknicktafel was vastgemaakt. Gelukkig dat dat nog kan in dit deel van Nederland.

Na een half uurtje rust en bezinning kon onze reis weer verder, we hadden weer even bijgetankt… Het was ondertussen al tegen 18.00 uur en we wisten niet of de camping die wij voor ogen hadden nog bestond. We hadden tijdens onze trip al vaker meegemaakt dat een camping plotseling op was gehouden te bestaan. En niets is zo erg als doodmoe eindelijk bij je eindpunt aankomen en dan tot de ontdekking komen dat de camping niet meer bestaat…


Een eind verderop weer een picknicktafel met een koelbox erop. Welke lekkernijen zouden hierin zitten? Uit de koelbox kwamen heerlijke gekoelde frisdranken die op deze warme dag met veel gulzigheid gedronken werden. We namen onze tijd om weer wat bij te tanken. De energie raakte steeds sneller op deze dag… We betaalden, schreven wederom in het gastenboek en bedankten voor de verfrissingen. Siebe en Alexander waren ons voor geweest zo bleek uit het gastenboek. Hopelijk hadden zij de camping ondertussen gevonden, maar we hadden hun telefoonnummer niet om het te kunnen vragen… Weer onderweg op naar de laatste kilometers. De laatste loodjes bleken iedere dag weer opnieuw ook echt het zwaarste te wegen. Het ging steeds moeizamer en we waren er nog steeds niet. PP had het zwaar en moeilijk. Deze dag vrat energie… 


Rond 19.00 uur zijn we aangegaan bij een huis aan de Holthemerseweg in Holtheme. De vrouw des huizes (Nina Prenger) was in de tuin aan het werken en wist ons, daarnaar gevraagd, te vertellen dat er geen camping was in Gramsbergen. Ze wilde ons wel naar een camping brengen die 2,5 kilometer van de route lag. 
Omdat we het even niet wisten en twijfelden en omdat van onze gezichten te lezen viel dat we er een heel eind doorheen zaten vroeg zij ons om even te komen zitten in de tuin. Voor we het wisten zaten we aan een heerlijk bord macaroni met stukjes tomaat en kroepoek. Een welkome verrassing. Als toetje ook nog een schaaltje overheerlijke vanillevla. 
Deze ontzettend lieve en gastvrije vrouw had er onbewust voor gezorgd dat we nieuwe energie kregen en onze reis weer konden hervatten. 

We besloten toch naar de camping in Gramsbergen te gaan zoals op onze kaart vermeld. In het dorp werd ons bevestigd dat er bij de jachthaven nog een hele kleine camping was. Deze bleek alleen toegankelijk voor Pieterpadlopers en mensen die anderszins te voet of per fiets op doortocht waren. 
De camping dus waar we naar zochten. Rond 20.00 uur waren we op de camping van jachthaven “t Hooge Holt” in Gramsbrergen.

 

De havenmeester kwam naar ons toe en zei dat we ons tentje op konden zetten. We betaalden de belachelijke prijs van 2,50 euro en 0,50 cent voor het douchen. Ook leenden we voor het zelfde geld nog twee stoelen en een tafel. Na zo’n dag als vandaag hadden we absoluut geen zin meer om op de grond te moeten zitten. Op het campingterreintje stond slechts 1 tentje meer….. dat van Siebe en Alexander Beemsterboer. Ze hadden het eindpunt al 2 uur eerder bereikt. Die avond hebben we gezellig met zijn 4-en zitten kletsen en een biertje en glaasje rosé gedronken. We leerden de jongens wat beter kennen. Ze waren 20 en 21 jaar oud, 2 neven, hun vaders waren broers. Ze zaten allebei op judo en ze studeerden allebei nog, chemie en rechten. Het was zowaar heel gezellig…..
Ze liepen deze tocht omdat hun vader deze vroeger ook had gelopen. En voor de uitdaging… Ze hoopten op dinsdagmiddag op het station in Vorden te zijn. Dan hadden ze het 1e deel van het Pieterpad gelopen en zouden ze de trein naar huis nemen (Hoorn).

Nadat we die avond buiten bij onze tenten hadden gezeten, en steeds weer de uitspringende buitenlamp van het terrein hadden geactiveerd, was het mooi geweest voor die avond en zonken we moe maar voldaan in onze 2-persoonsslaapzak… (heerlijk).

 







Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld