203. En ze trok een gezicht van afgrijzen

En ze trok een gezicht van afgrijzen 


Dag 2, routekilometers: 28,5

Groningen - Zeegse
Dinsdag 17 augustus 2010

 


Na een heerlijk ontbijtje bij Jelle en Annelies zijn we uiteindelijk om 08.45 goed op weg. Het eerste stukje door het Noorderplantsoen alwaar men volop aan het opbouwen is voor het Gronings beroemdste festival Noorderzon wat op 21 augustus begon.
Helaas hebben wij we er weinig van gezien omdat we op doorreis waren naar onze volgende bestemming, het plaatsje Zeegse. Een tweetal opbouwers vroeg ons waar de reis naar toe ging? “Naar Maastricht.” antwoordden wij. Vol bewondering zei een van de twee heren “Nou, dan zul je wel een paar stevige kuiten krijgen”, waarop ik lachend antwoordde; “die hoef ik niet meer te krijgen, want die heb ik al!” 
We liepen uit het park, via de Noorderhaven, door de binnenstad en uiteindelijk Groningen weer uit richting Haren.

Van Haren naar Zuidlaren.
Vanaf 14.00 uur begon het te regenen. We hadden alleen nog maar regen, regen en regen. We wilden aanvankelijk naar “camping Vledders”, maar door het slechte weer hadden we besloten langer door te lopen en weer bij een “vrienden op de fiets” adres te gaan overnachten. In Zuidlaren aangekomen was het ondertussen 17.00 uur en we besloten in de stromende regen onder een grote parasol bij een knus eettentje te gaan zitten.( broodjeshuis “La Veranda”) De temperatuur buiten was tenslotte goed… Op het terras was het goed toeven. Wij bestelden een heerlijke patat frites met witte wijn en bier. De combinatie was goddelijk. Onder de parasol maakten we plannen voor onze overnachting, en bestelden nog een biertje en een wijntje. We belden ons gekozen adres in Zeegse alwaar we terecht konden. We moesten zelf ons bed op maken omdat de vrouw des huizes niet thuis was. Toen we de serveerster vroegen of het nog ver lopen was naar Zeegse keek ze ons ongelooflijk aan en zei dat het nog ongeveer 6 kilometer was. “Oh, dat moest nog wel gaan, zeiden wij”. “Ja, antwoordde ze, als je van lopen houdt dan wel…” en ze trok een gezicht van afgrijzen.Geen liefhebster van wandelen dus, dat was duidelijk…

Voordat we onze tocht naar ons logeeradres begonnen, zijn we nog snel even de supermarkt ingegaan om onszelf van een lekker wijntje en biertje voor die avond te voorzien. Droog staan in onze vakantie was tenslotte niet ons sterkste punt deze reis. Vrolijk zetten we onze tocht voort om vervolgens om 19.45 uur op ons adres van de familie Kajim aan te komen, ongeveer 15 minuten van de route af. De eerste kennismaking verliep wat stug. We waren nat en moesten onze schoenen op de mat zetten. Ook moesten we opletten dat we met onze rugzak het schilderij niet van de muur zouden stoten. Omdat schoenen uittrekken met de rugzak aan een hels karwei is, stonden we in het kleine halletjes vreselijk te stuntelen om alles te doen wat hij vroeg. In het keukentje werden de gegevens uitgewisseld en werd er gewezen op een lijstje met “huisregels” die we verzocht werden na te lezen en na te komen. Ook werden we verzocht om voor 09.30 uur te vertrekken. Dat was geen punt want dat waren we toch al van plan… Nadat meneer Kajim weg was kon het relaxen beginnen… De heerlijke warme douche deed ons goed en het bed was ook snel opgemaakt. We hebben heerlijk geslapen.





Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld