85. Pap in de benen… 16 juli 2011

85. Pap in de benen…

16 juli 2011

Saint Felix-Faycelles: 17 km.

dag 77, totaal: 1579 km.


 

Na het ontbijt nemen we afscheid van Nancy, Poen, Moos en Wies. Daan brengt ons naar de route waar we gisteren in op het dorpje Saint Felix zijn gestopt. Om niet verkeerd te rijden laten we de tomtom uit. Bij het kerkhof stappen we uit en nemen we afscheid van Daan. Het waren fijne momenten samen met de familie de afgelopen anderhalve dag. Blij om ze weer in de armen te hebben kunnen sluiten. Zij gaan verder naar de Costa Brava en wij verder naar ons doel. 

Van Saint Felix naar Figeac resten nog ruim 9 kilometers. Het parcours is vrij vlak en het lijkt een makkie te gaan worden. Bij het gehucht Les Crouzets ziet PP in een vervallen schuur een even zo vervallen Citroen Mehari staan, een karretje dat ie graag zou willen hebben. Hij is groen van kleur maar ziet er niet uit. Het voertuig heeft ook erg veel geleden. Toch even de locatie genoteerd in de agenda, je weet maar nooit. Tot aan Figeac komen we geen eet- of drinkgelegenheden tegen. Hier en daar een enkel huis. Het ontbijt van vanmorgen was goed en daarop halen we de stad wel. Een toch nog stevige afdaling naar de stad tot langs rivier de Cele waarna het rechtsaf de brug over gaat tot aan het centrum. 
Het is ontzettend druk in de stad vanwege de markt. Een markt die zich uitstrekt over meerdere plaatsen en pleinen. Overal straatmuzikanten en ook terrasjes. Het is er gezellig en als we het plein nabij de Office de Tourisme oplopen zoeken we een tafeltje bij het podium waar 5 jongens live-muziek maken, 4 met gitaar en 1 met schuiftrompet. We nemen een drankje en als er een Nederlands sprekend Belgisch echtpaar met kant en klaar belegd stokbrood naast ons komt zitten loopt het water bijna uit onze monden. Als we het vragen blijkt het stokbrood van het bakkertje even verderop. T loopt de markt op voor een nieuw hemdje omdat er flinke gaten in de ouwe zijn gesleten door het dragen van de rugzak.

Als ze terug komt heeft ze een nieuw hemdje en twee belegde stokbroodjes. Heerlijk bij een pot bier en cola. We proberen ook nog een pinautomaat leeg te trekken maar krijgen helemaal niks. Waarschijnlijk te groot bedrag gevraagd. Iets verder proberen we het nogmaals met een bescheidener bedrag wat wel helpt.  Bij de Office de Tourisme worden we geholpen door een vriendelijke dame die ons voorziet van alle informatie en zelfs voor ons de reservering regelt. We besluiten vanwege de drukte en het lawaai hier niet te overnachten. In het 8 km verder gelegen plaatsje Faycelles boeken we bij "La Forge", een restaurantje met goedkope slaapgelegenheid. 

                   


Als we de brug over het water weer over gaan zien we Jean-Marc en Elisabeth Leclerc op een bankje aan het water zitten. Ze zien ons ook en het weerzien is hartelijk. Hun wandeltocht zit erop en ze gaan vanavond met de trein naar huis. Ze wensen ons een "bon courage" en beloven ons te zullen volgen op de reislog.  

Als er een stevige daling bij binnenkomst van een stad is, komt er ook altijd weer een pittige stijging bij het verlaten van de stad. Zo ook in Figeac waar we na de ontmoeting met J-M&E een smal pad omhoog gestuurd worden. Het is niet zo'n heel lang stuk maar erg zwaar. Het lijkt of we haast niet meer omhoog komen. De pap zit in de benen en de vermoeidheid nog meer. De laatste kilometers naar Faycelles lijken de zwaarste die we afgelopen week gehad hebben en dat nog wel nu we met minder gewicht lopen.

Wanneer we bij restaurant "La Forge" aankomen zijn we zo moe dat we na het installeren op onze kamer eerst de bar opzoeken voor we gaan douchen. We waren toe aan een borrel. 

Een gezellig restaurantje met bar en een groen overdekt buitenterras. We bestellen "repas" en "petit dejeuner" bij de kamer en gaan. Na het douchen rap verder aan onze berichten. We zijn namelijk door de aandacht van het familiebezoek wat achter geraakt. En het toeval wil dat dit restaurantje ook WiFi heeft voor zijn klantjes. 
Een goede maaltijd in vier gangen krijgen we voorgeschoteld met drinken erbij. Na het eten nog een afzakkertje en dan uitgeteld naar de slaapkamer. De slaap kunnen we niet gelijk vatten, te vermoeid en een brandend gevoel in de voeten. Dan realiseren we ons dat onze laatste rustdag 11 dagen geleden was in Le Puy.....

               





Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld