78. Gerard, de blinde pelgrim 9 juli 2011

78. Gerard, de blinde pelgrim

9 juli 2011


Saint Alban sur Limagnole-Les Quatre Chemins (La Chaze de Peyre): 25 km.

dag 70, totaal 1421: km.

 

 

Het konijn is niet gaan lopen vannacht en de drank heeft geen gekke dingen met ons gedaan, we hebben goed geslapen. Als we door de lege slaapzaal turen tellen we 18 bedden. Twee daarvan bezet door ons. We liggen in de nok van het dak op de 4e verdieping en zijn met de lift omhoog gegaan. We checken de nooduitgang die aan de andere zijde met trappen omlaag gaat. Als we vervolgens ons slaapkamerraam openen aan de achterzijde van de zolder, blijkt dat de straat amper 2 meter onder het raam loopt. Met twee geknoopte lakens staan we veilig op straat. Het hotel is dus tegen een bergwand aangebouwd. Maar goed, 18 bedden en maar 1 douche en 1 wc. Wel een open keuken maar geen pannen, borden of bestek. Makkelijk verdiend hier als het vol is. We mogen niet klagen want we lagen droog, hadden een bed en goed te eten. 

 

Na het ontbijt gaan we rond 7.30 op pad richting Les Estrets. 
We komen door wat gehuchtjes en het is even stijgen aan het begin. Het blijft mooi en de natuur blijft ons verbazen. We krijgen de kijk op twee paarden die vrij rondlopen op rotsachtig terrein wat deels begroeid is met dennen en deels met brem en ander laag spul. Net alsof ze in het wild paraderen. Maar het terrein is afgezet met schrikdraad. Iets verderop een van de bekende blauwe bordjes die de resterende kilometers naar Santiago de Compostela aangeven. Volgens dit bordje nog 1464 kilometer. Maar we vertrouwen het niet helemaal omdat de afstanden op onze kaart anders aangeven. Zeker is wel dat we morgen op de helft van de totale afstand komen.  

Op een ruig gedeelte in het terrein zien we een slang van ongeveer 40 cm midden op ons pad. Onze wandelstokken naar voren en de camera klaar. Dan blijkt de slang niet meer te leven maar hij is nog maar kort dood. Het is een "vipere" (adder). En toch mooi voor de foto.

Voorbij Aumont-Aubrac zien we ver voor ons vier personen met rugzakken lopen. Het lijken pelgrims. Hun tempo is laag want we lopen ze vrij snel in. Eerst 3 Frans sprekende dames met redelijk volle rugzakken die we inhalen. Na een "bonjour" wisselen we een weinig woorden want ze zijn zo met elkaar in gesprek. Iets verder loopt een man met een rugzak en een blindenstok, zo lijkt. Als we hem inhalen, begroeten we hem en houden we in. Hij blijkt blind te zijn en is als pelgrim gestart in Le Puy en Velay.

Het is Gerard Muller uit Strassbourg die als experiment de route van St. Jacques loopt tot aan St. Jean Pied de Port met een gps-apparaat voor blinden. Met zijn stok met daaraan een bal tast hij de grond af. Zijn sprekende gps voorziet hem van de nodige route-info. Best wel apart want onze weg is ook zijn weg, maar de steile afdalingen zoals wij die gehad hebben, kan hij niet zonder hulp van anderen. Een knap staaltje werk toch wel. Hij heeft gereserveerd in gite chez Regina in Les Quatre Chemins. Omdat het zaterdag is en deze gite op onze geplande dagafstand ligt, besluiten we om te reserveren. Er is plaats en we worden straks verwacht. 

Het laatste gedeelte van de route is zwaar, niet door het parcours maar door het gewicht van de rugzakken. Ze lijken met de dag zwaarder te worden. Het wordt tijd dat er iemand van de familie ons komt bezoeken want we willen van de tent, het kookstelletje en de pannen af. We hebben ze in het tweede gedeelte van de route niet meer nodig en het scheelt toch gauw 5 a 6 kilo. Over 4 dagen komen Daan en Nancy met de kids op bezoek. Ze zijn op doorreis naar hun vakantiebestemming in Spanje. We zien er naar uit en .....plaats of geen plaats, ze krijgen van ons wat spulletjes mee. Na 25 kilometer komen we aan bij "Les Quatre Chemins" precies op een kruising van vier wegen....!?!

 

                     

We melden ons bij madam Regina, een oude magere dame die een verslaafd roker blijkt te zijn. Alles heeft de kleur van rook en alles stinkt naar rook. Daarbij het hele huis vol vliegen. Of we ook avondeten en ontbijt willen. We bedanken voor het eten en kunnen vanavond met Gerard en zijn familie meerijden naar Nasbinals alwaar we in een hotel salade en steak eten met de specialiteit van de streek "Aligot" (puree met kaas). Als vooraf en toetje WiFi om jullie up to date te houden.

We slapen vannacht met 5 personen op de bovenverdieping. Wij, Gerard, Elisabeth uit Texas USA en Mark uit Canada. Elizabeth hebben we al eerder getroffen en loopt een beetje gelijk met ons op. Wij liggen in een aparte ruimte en hebben nog wat privacy. In het donker drinken we onze voorraad rosé op en gaan voldaan plat. Het kussen en de dekens meuren naar rook maar de vermoeidheid overwint ook dit ongemak. We zetten de wekker op 6 uur.



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld