77. Saint Roch… 8 juli 2011

77. Saint Roch…

8 juli 2011

Le Falzet (Le Villeret)-Saint Alban sur Limagnole: 23 km.

dag 69, totaal: 1396 km.


 

Na een goed ontbijt lopen we om half 8 aan. Het is droog en de zon is er al. Het is duidelijk te zien dat er veel water is gevallen gisteravond en vannacht. Het is nog fris buiten en de lucht geurt heerlijk, puur natuur. We krijgen wat kleine klimmetjes die best wel intensief zijn maar niet te vergelijken met wat we gehad hebben. We blijven een beetje op de hoogvlakte vandaag, zo tussen 1000 en 1300 m hoogte. De natuur blijft onbeschrijflijk mooi en is haast ongerept. Op de hoogvlakte bij Le Sauvage hebben we mooie vergezichten en staat het vol met wilde bosviooltjes en gentianen die net uitgebloeid zijn. De wortel van de gentiaan wordt gebruikt voor geneeskrachtige doeleinden. Het blad wordt als aperitief gebruikt maar pas op....er zijn ook planten die op gentianen lijken maar die zwaar giftig zijn.

 

                

 

In de verte op de vlakte staat een stenen hut in de schaduw van een flinke boom. Het lijkt ons een "Marronnier" (wilde kastanje). De hut lijkt onbewoond maar zal waarschijnlijk zijn doel wel hebben. Het lijkt op een schuilhut of een tijdelijk verblijf voor schaapherders, die hier hun kuddes laten grazen. De tijd heeft stil gestaan in dit gedeelte van Frankrijk. Alles is nog primitief maar functioneel. Het staalt een mate van rust uit maar gelijk zien we ook tussen alles door een zekere vorm van armoede. Ze rijden hier wel in hedendaagse auto's met een benzineprijs die niet minder is dan bij ons. Het noodzakelijke wordt aangeschaft, de rest is duidelijk bijzaak. Veel bouwvallen en achterstallig onderhoud waarvoor geen geld is horen we. Maar ook hier leven ze, en voor eten tussen de middag nemen ze alle tijd. Alles sluit hier zo tussen 12.30 en 15.00 uur. Is toch ondenkbaar bij ons......! Is het beter, is het slechter...., wie zal het zeggen. Wij constateren alleen maar en genieten van alles wat we zien en beleven.

Onderweg naar La Roche (een andere La Roche dan eerder deze week) komen we veel frambozen en bosbessen tegen. Ze smaken goed ondanks dat de bessen nog niet rijp helemaal rijp zijn. Rood en paars zijn toch fruitkleuren die garant staan voor wat extra vitamines. 

 

                               

We komen aan bij het kerkje van Saint Roch in de middel of nowhere. Er is een ontvangst bij de ingang van het kerkje, een dame die vraagt of we katholiek zijn en ons koffie aanbiedt. In het kerkje zien we Saint Roch staan met de wandelstaf en een hond aan zijn voeten. De madam legt ons uit dat Saint Roch de beschermheilige van de honden, de invaliden, vrijgezellen en al nog meer aan eenvoud wat op zijn pad kwam. Het verhaal zegt dat Saint Roch in Monpelier geboren is in de 13e eeuw en bij zijn geboorte een litteken op zijn schouder had, die gezegend was door god. Met zijn hond heeft hij een pelgrimstocht naar Rome ondernomen en kwam hij in Italië in een plaats waar de pest heerste. Hij bleek de gave van genezing te bezitten maar werd zelf het slachtoffer van de ziekte. Buiten de stad werd hij door zijn hond gevonden, die hem dagelijks voorziet van brood en zijn wonden likt. Hij geneest maar is zodanig aangetast dat hij thuis niet meer herkend wordt. Hij wordt aangezien voor een bedrieger en wordt gevangen gezet. Na zijn dood in de gevangenis vindt men in zijn cel zijn verklaring in een stenen tableau gekrast. Er staat geschreven dat van iedereen die bidt, de ziel beschermd zal worden tegen ziektes en de plaag.



 

De stenen tableau is naar het Saint Rocco in Venetië gebracht en daar te bezichtigen. Hij is later heilig verklaard en zijn beeld is naast die van Saint Jacques en Saint Christoffel regelmatig te bezichtigen in de kerken in Frankrijk. 

Bij het kerkje is ook een drinkwaterbron en madam laat ons weten dat het "l'eau miracle" is ofwel wonderwater. Na eerst een hoop gedronken te hebben tappen we ook nog alle flesjes vol. Dat moet goed komen met ons..

 

 

 

Er zijn weinig pelgrims op de route maar dat komt waarschijnlijk omdat we de grotere stopplaatsen gemeden hebben. We denken dat ze of een eind voor of ver achter ons zitten. Als we Saint Alban sur Limagnole binnen lopen boeken we de Gite van Hotel Du Centre inclusief maaltijd en WiFi. In de plaatselijke boekwinkel mogen we nog op de computer dus alles weer bijna bijgewerkt.

We eten vanavond tam konijn met van alles erbij en vullen ons met vocht wat we overdag te kort gekomen zijn. Dan gaan we vroeg plat op een slaapzaal die we voor ons alleen hebben.

 



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld