49. Bambie… 10 juni 2011

49. Bambie…

10 juni 2011

Etourvy-Tonnerre: 21 km.

dag 41, totaal: 845 km.

 


Samen met onze Duitse pelgrim zitten we rond 8 uur aan het ontbijt. Armin heeft al koffie gezet en is het brood aan het roosteren. We zitten zo te kletsen dat we de tijd bijna vergeten. Het wordt een ontbijt wat ruim een uur haalt en we gaan wat later dan gepland op pad. Armin gaat via de verharde wegen maar wij blijven de GR654 volgen.


Direct vanuit Etourvy gaat het steil omhoog en zitten we al vlug op de hoogvlakte. Donkere wolken dienen zich aan en we besluiten deze keer de regenhoezen over de rugzakken te doen en de regenjas aan te trekken voor de regen ons verrast. Goed gepland deze keer want 5 minuten later gaat het regenen. Het duurt gelukkig niet lang en op de Val Malade is het weer droog. Iets verder zitten we op het hoogste punt en hebben rondom een schitterend uitzicht, allemaal velden met verschillende graansoorten en koolzaad. Hier en daar een stuk bos er tussen.


Op het hoogste punt op de hoogvlakte staat een klein stenen hutje met een deuropening zonder deur. Daaromheen een hoop vlierstruiken. Er is plaats voor maar enkele personen. Het blijkt een schuilhut te zijn tegen onweer en regen voor de arbeiders die op het land werken. We hebben er al meer gezien op onze weg.
Achter dit hutje treffen we ook nog een golfplaat op vier paaltjes op ongeveer 50 centimeter boven de grond. Daarbij een voeremmer en een bak met water. Het zijn voerplaatsen voor fazanten en patrijzen die door de jagers onderhouden worden. Als we verder lopen over een onverharde weg tussen twee grote tarwevelden in en T een stuk voor ligt, stopt ze plotseling en begint te gebaren naar iets wat midden in het pad loopt. Opgewonden zien we dat het een Bambie (reekalfje) is die geheel onschuldig en onwetend naar ons toe komt gelopen. We horen dat ze piepende geluidjes maakt. We weten niet wat we zien en staan stokstijf om het jonge beestje niet af te schrikken. Het lijkt alsof ze haar moeder zoekt. We krijgen de tijd om de camera te installeren en een stukje te filmen. Hopelijk lukt het ons dit filmpje op onze website te zetten zodat jullie kunnen meegenieten van dit werkelijk prachtige moment. Als het beestje ons, op ongeveer 6 meter afstand, goed aangekeken heeft en ziet dat wij niet haar pappie en mammie zijn, besluit ze het op een lopen te zetten en verdwijnt verderop in de tarwe. We zien haar nog een keer boven de tarwe uit waarna ze in dekking gaat. Gelijk dient Reintje de Vos zich aan aan het eind van het pad op grote afstand. Het is ook maar voor even want hij had ons meteen in de gaten. Omdat we stevig doorlopen zien we al vroeg in de middag de stad Tonnerre op een heuvel verrijzen. De grote kerk is direct een blikvanger boven tegen de berg aan.

Dan is het nog een uurtje lopen voordat we ons melden bij de Office de Tourisme. Daar vragen we naar de overnachtingsmogelijkheden voor pelgrims. Ook hier een local de nuit en een vriendelijke juffrouw geeft op de plattegrond aan waar we moeten zijn. Ze vraagt of we een tampon willen en we kijken elkaar vragend aan. Dan blijkt dat een tampon een stempelapparaat is wat een cachet (de inktstempel) neerzet in ons credential. Ja ja, je moet het maar weten. Via het centrum lopen we naar ons verblijf, waarin ook een scoutinggroep zijn onderkomen heeft. Het blijkt een zeer eenvoudig kamertje met een bed en een extra matras, een tafel, een wastafel en een douche. Prima dus...

 

Het eerste werk is douchen en kleren wassen. We komen erachter dat onze zeep op is. Gelukkig staat er afwasmiddel met citroen. Het wast heerlijk weg op lijf en kleding. Zelfs de haren gaan er van glanzen met een heerlijke citroengeur erbij. Lekker veel sop alleen uitspoelen is wat meer werk. En blijkt later.... alle kloofjes in de handen, voeten en in de bilspleet verdwenen en het help ook tegen roos.

Na het douchen lopen we het centrum van Tonnerre in om de bieb te zoeken. Het blijkt een oud vervallen gebouw te zijn waar ze wel een pc maar geen WiFi hebben. Jammer dan en we lopen verder om wat boodschappen te doen. Bij de avondwinkel worden we geholpen door een uiterst vriendelijke Marokkaanse jongen die ons wat tips geeft voor Wi-Fi. Hij stuurt naar de telefoonwinkels en zet alvast de rosé in de koeling voor T. Bij de telefoonwinkel worden we verwezen naar Le Fosse Dionne waarvan wij begrijpen dat het een restaurant is. Onderweg daar naar toe lopen we Armin tegen het lijf. We hadden hem bijna niet herkend met bril op. Het bleek dat hij een kamer had geboekt bij....... Fosse Dionne. Even later zitten we daar aan de wijn met de Wi-Fi-code die Armin op zijn kamer heeft gehaald. 

Na de borrel gaan we terug naar de winkel en halen onze boodschappen op. De rosé was inmiddels lekker gekoeld. We krijgen daar nog een extra stuk stokbrood, bananen en kersen gratis mee omdat ook hij het knap vond wat wij deden en dus goed moesten eten. 

 

Terug bij ons onderkomen gaan we aan de stokbrood, kaas en de wijn en vieren we stilletjes onze aankomst in Tonnerre. We maken er elke dag weer een feestje van........

 



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld