48. Pelgrim Armin. 9 juni 2011

48. Pelgrim Armin.

9 juni 2011

Polisot-Etourvy: 29 km.

dag 40, totaal: 824 km.

 


Bij PP jeukt het nog steeds aan de binnenzijde van het linker bovenbeen net onder zijn kruis. Ook daar hebben we gistermorgen een teek uit gehaald maar vergeten dit te vermelden. Waarschijnlijk is de teek terecht gekomen in de onderbroek die tijdens de wandeling door het Foret d'Orient aan de rugzak te drogen hing. Na het douchen en de tekeninspectie deze schone onderbroek aangetrokken en tijdens het slapen heeft dat kreng zich lekker vast gevreten. Gelukkig dat ie begon te jeuken. T heeft 'm vakkundig verwijderd en de nek omgedraaid. Dat brengt het totaal aantal op 7 stuks. 

We vertrekken vroeg vanuit Polisot omdat het een lange dag zal gaan worden. Onze kaart en infoboekje vermelden geen slaapgelegenheden voor Etourvy wat op ruim 30 kilometer ligt. Voor de "Mairie" maken we nog even een fotootje van het oorlogsmonument met daarvoor een klein model antiek kanon wat kennelijk in de eerste wereldoorlog is gebruikt. 

 

Om aan te geven dat we nog in de Champagne zitten hebben ze midden in de Seine een levensgrote champagnefles geplaatst. Het kijkt leuk maar stelt niet zo veel voor denken we.

Maar als we via een steile klim op een onverharde weg het dorp uit lopen blijken we weer midden tussen uitgestrekte wijngaarden te zitten. Er is veel bedrijvigheid van mensen die de druivenloten vast zetten tussen ijzerdraad, van machines die chemische troep tussen de druivenstruiken spuiten en machines die de struiken aan zij- en bovenkant knippen. Allemaal machines speciaal voor de wijnbouw vervaardigd. We weten ondertussen hoe bewerkelijk het allemaal is, wat er allemaal bij komt kijken en wat het aan tijd kost voordat de champagne eenmaal uit de fles vloeit. Daar zitten vele uren arbeid in. En zeker weten dat we voortaan beelden en herinneringen hebben bij het drinken van een goed glas champagne. 

We komen door de plaatsjes Avirey Lingey en Bagneux la Fosse waar helemaal niets te beleven is. Geen café of terrasje, geen winkel en ook geen kruidenier. Het kijkt wel allemaal mooi die Franse dorpjes en er staat in elk gehucht een kerk, maar het is er uitgestorven. Het leeft niet, althans wij zien het niet. Als er een dichte bestelbus bij een boerderij stopt zien we een vrouw met een stokbrood uitstappen. Vlug er naar toe want het is de rijdende bakker waar ze het hier zo vaak over hebben. Een stokbrood voor onderweg, in ieder geval iets te eten.

In Bragelogne komen na ruim 16 kilometer langs een barretje. Het ziet er allemaal stil en verlaten uit. Als we de deurklink naar beneden doen gaat de deur open, yes! Een leuk kroegje en het ziet er proper uit. De kastelein beweegt moeilijk en praat ook moeilijk. Hij heeft de ziekte van Parkinson. Maar ondanks dat weet hij ons goed te bedienen en kunnen we hem ook verstaan. Veel reclame van Heineken in het café en na twee colaatjes kan PP het niet laten een Heineken te bestellen. Als we vragen waarom hij buiten geen Heinekenlamp heeft hangen geeft ie aan dat wel te willen maar niet te mogen van de brouwerij waarvan hij het tapbier geleverd krijgt.

 

Als we hem naar het adres van overnachtingen in Etourvy vragen, vinden we hembereid voor ons te bellen en te reserveren.
Een heel klein kruidenierswinkeltje zoals die 40 jaar geleden bij ons nog bestonden vinden we naast het café. Het is de caféhouder die dit aangaf, anders hadden we het niet gevonden. We bestellen stokbrood, een rol chocoprince en twee flessen wijn die we op de toonbank ontkurken. We gieten er een in de fles met de rode dop en een in de fles met de zwarte dop. De winkeliersvrouw moet lachen maar begrijpt het. We mogen de lege flessen achter laten.

Voordat we ons bij de Gite rural in Etourvy melden worden we opgewacht en belaagd door een tamme knobbelzwaan. We weten niet wat ie wil en proberen hem te paaien met een stukje stokbrood. Dan begint ie aan de schoenen van T. Er komt een andere knobbelzwaan bij met 4 pluizige jonkies en duidelijk wordt dat wij geen spatjes moeten hebben. We knikken ja en amen en laten de zwanen verder zwemmen.

 

We melden ons bij de Gite en worden eerst naar onze kamer geleid. Als de rugzakken staan krijgen we nog te zien waar we kunnen eten en recreëren. Wi-Fi is gratis maar blijkt zo traag dat we niets upgeload krijgen. Dan blijkt dat er een 2 uur eerder nog een pelgrim uit Duitsland is gearriveerd die op de eerste verdieping ligt. Als we ons installeren in onze kamer zien we voor het raam een man in de tuin aan een tafeltje zitten. Hij schrijft iets in een soort van dagboek. Als we het raam openen en hem lachend met "Guten tag" aanspreken, draait hij zich verbaast om en komt naar ons toe. We schudden elkaar de hand en krijgen gelijk te horen dat dit voor hem de eerste keer is in 3 weken dat hij andere pelgrims tegen komt. Hij erg blij eindelijk eens een gesprek te kunnen voeren met mensen die hij verstaat. Het is Armin Hippe uit Wegberg in Duitsland.

 

 

Die avond eten we met z'n drieën in de keuken van de Gite waaralles netjes voor ons in de koeling is klaar gezet. Alleen nog even opwarmen. De kaas en de de wijn ontbreken er niet aan.

 



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld