47. Schijngevecht 8 juni 2011

47. Schijngevecht

8 juni 2011

La Villeneuve au Chene – Polisot: 24 km.

dag 39, totaal: 795 km.


 

Ontbijt om 8 uur in de huiskamer. Sinds lang weer een uitgebreide ontbijttafel met fruitschaal, vruchtenyoghurt en kaassoorten erbij. Meestal is het alleen maar simpel stokbrood met een beetje boter en confituren erbij. Daarbij die soepkom met koffie en als je geluk hebt nog jus d' orange.

Onderweg naar Fralignes worden we opgeschrikt door een hels kabaal van twee zeer laag vliegende straaljagers die ineens vanachter een heuvel vandaan langs ons heen komen vliegen. Ze zijn beiden volledig bewapend aan de vleugels. Verderop zien we ze allebei ineens uit de flank en schuin omhoog trekken, de een ietwat naar links en de ander ietwat naar rechts. Dan zien we hoog in de lucht een derde staaljager die het silhouet heeft van een of ander antiek toestel. De andere twee gaan er ieder vanuit hun richting op af. Als ze ogenschijnlijk bijna bij elkaar zijn gaan de twee straaljagers in een scherpe draai uit elkaar en verdwijnen ze achter een heuvel. De andere straaljager draait op hoogte een grote ronde van 180 graden en vliegt terug van waar hij kwam. Het geheel leek op een schijngevecht van twee jagers met een doelwit, wat spectaculair was om te zien. Wat voor straaljagers het waren weten we niet. Ze hadden de vorm van een driehoek met een lange punt als neus. Flinke raketten aan de vleugeleinden. F-16's waren het zeker niet.

 



In Bar sur Seine passeren we voor het eerst de Seine, de rivier die ook dwars door Parijs loopt. Hier echter is de rivier nog niet bevaarbaar vanwege de ondiepe stukken en de watervallen. We nemen een pauze direct aan het water en eten stokbrood met sardientjes. Als PP een vliegvishengeltje bij had gehad, dan had hij zo een forelletje uit de Seine gesleurd met een natte nimf.

In Bar sur Seine zit het verder allemaal tegen. Na lang zoeken vinden we een eind buiten het centrum de office de tourisme die net op woensdag middag gesloten is. Op het gemeentehuis krijgen we een stempel en bellen ze voor ons de Gite. Er is plaats en er kan gegeten worden maar..... ruim 2 km terug lopen en niet voor 18 uur welkom. Ok, de resterende tijd dan maar in de bibliotheek. Maar daar blijkt de computer heel traag te zijn en hebben ze nooit van Wi-Fi gehoord. De Iphoon bespeurt ook geen enkel netwerkje in de omgeving. Daar zitten we dan even na vieren de tijd uit te zitten in een stadje waar we niets kunnen. In Polisot een kilometertje of 5 verder op onze route is een Gite municipal. Dat kunnen we nog belopen in die paar uren die we anders hadden moeten wachten. We wagen het er op. Nog voor we de stad uit zijn een echte Aldi waar we eten en drinken inslaan. Wel effe wat meer sjouwen maar dat hebben we er voor over. In een bushokje iets verder ontkurken we de twee wijnflessen en gieten de rode wijn in de Sig-bottle met de rode schroefdop en de rosé in die met de zwarte schroefdop. Dat scheelt toch weer het gewicht van de twee flessen die we netjes in de prullenbak achter laten. We moeten een stukje langs een drukke N-weg lopen wat niet prettig is met al dat vrachtverkeer. T krijgt het er Spaans benauwd van, wat van haar gezicht af te lezen is. Dan komt de afslag en wordt het rustiger lopen. Als we na ruim een uur lopen aankomen in Polisot gaan we gelijk op zoek naar de "Mairie" die zoals meestal ergens naast of tegenover de kerk is.

 

De deur staat open en ons "Bonjour" wordt gelijk beantwoord door een man die wat administratief bezig is. Het had de burgemeester kunnen zijn maar nee, deze keer niet. Als we naar de Gite vragen zegt hij de sleutel te gaan halen en rijdt met de auto weg terwijl hij alles open en bloot laat! We houden de wacht en proberen een inwoner die op de "Mairie" moet zijn te vertellen dat de ambtenaar even de sleutel van de Gite is halen voor ons. Hij vindt het goed en wacht rustig zijn beurt af. Een tweede inwoner sluit aan in de rij en na een tiental minuten komt de ambtenaar met sleutel terug. Hij vraagt ons mee te komen en geeft ons een korte rondleiding in een aanliggend oud zaaltje waar ook een keukentje bij zit.

 

Een oud schooltje dat tegenwoordig gebruikt wordt als BOP (bejaarden ontmoetingsplek). Voor het toilet moeten we een eindje buitenom lopen wat vervelend is voor in de nacht. Maar......dat hebben we opgelost. Of we de sleutel morgen vroeg in de brievenbus willen doen en dat alles "gratuit". We bereiden het eten, gaan aan de wijn met kaas en zetten weer een berichtje in de wacht voor als we verbinding hebben. 

 



Ons bed ligt vannacht op de houten vloer van het zaaltje en we leggen de slaapzak met matjes op het grondzeil van de tent. Het is even afwachten of de muisjes vannacht aan onze oren komen knabbelen. Geloof het of niet maar we zijn er dik tevreden mee en het slaapt uitstekend.

 



Reacties

Tom Kauffman (zie Kauffman, Th.H. op deze site) op 27-09-2013 13:05

Leuk, op 18 mei 2009 zaten wij in dit zelfde schooltje. Wij legden onze slaapzakken op de tafels. Jullie route komt overeen met die van ons en veel is herkenbaar.

 

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld