43. Le Maire de Chavanges. 4 juni 2011

43. Le Maire de Chavanges.

4 juni 2011

Saint Remy en Bouzemont-Chavanges: 23 km.

dag 35, totaal 712: km.

 

 

 


 

Dat de hitte nu al z'n tol eist moge duidelijk te zien zijn want het aantal kilometers dat we afleggen is beduidend minder dan we aanvankelijk van plan waren te lopen. Het was werkelijk verschrikkelijk warm zonder een zuchtje wind. Voor T was het een ware beproeving omdat de hitte het enige is waarvoor ze niet heeft kunnen trainen. En de hitte is ook het enige waar ze niet echt goed tegen kan. Maar hopelijk went ze eraan want er komen waarschijnlijk nog heel veel warme dagen. 

We lopen vroeg al het stuk maar Outines, een afstand van 10 km die we gisteren al hadden willen doen. Een mooi slingerend, onverhard pad door een 
nagenoeg onbewoond natuurgebied. De zon staat nog laag in het oosten een klimt zoetjes aan boven de bomen uit. Dan ineens, kort bij een hoop, trillend geflapper links van ons. We zien een klucht patrijzen verschrikt van ons vandaan vliegen. We tellen 11 stuks bij elkaar. Op een wat hoger gedeelte zien we kort later een reebok vanuit een grasland met hoog gras ons pad dwars oversteken en al springend zijn weg vervolgen door de tarwe. Hij is natuurlijk ook voor ons gaan lopen en had ons al vroeg opgemerkt omdat de wind voor het beest gunstig stond. Een waar genot voor het oog dit in alle vroegte te kunnen aanschouwen. We komen steeds vaker velden tegen waar zonnebloemen gezaaid zijn. Het verschil tussen vochthoudende en niet vochthoudende grond is met de dag steeds beter te zien. Het blijft droog hier en de plantjes snakken naar water. We tellen vandaag 3 te vroeg geboren zonnebloemen die zwaar opvallen in een heel veld met groen.

 



Het voorhoofd en de neus van PP voelen aan als schuurpapier en de vellen komen er een dezer dagen aan te hangen. Smeren is hem onbekend dus dan zo maar.

We hebben vandaag voor het eerst onze tropenhoedjes moeten dragen omdat de zon de hitte letterlijk via het hoofd en de nek in ons lichaam brandt. Het was bijna ondoenlijk om zo te lopen. We hadden in ieder geval de pijp al vroeg leeg en zochten regelmatig een plaatsje in de schaduw om bij te komen en af te koelen.

Een van deze plaatsjes was op het kerkhof achter het kerkje in Bailly le France. Een piepklein plaatsje met een klein idyllisch kerkje. Achter de kerk was een overkapte buitenplaats met een bankje waar veel wind stond, precies wat we nodig hadden om af te koelen. We hebben daar bijna een uur gezeten en gehangen om een beetje bij onze positieven te komen. Het voordeel van kerkhofjes is dat er meestal een waterkraantje (eau potable) is om de watervoorraad aan te vullen. Het laatste stuk naar Chavanges wijken we een paar km van de route af omdat in dat dorp een ADP (overnachtingplaatsen voor pelgrims) staat aangegeven. Als we daar aankomen is "de Mairie" (gemeentehuis) dicht. T belt de overnachtingplaats wat een soort van hotel blijkt te zijn, vette prijzen dus. Van de route afwijken voor een duur hotel was tegen het zere been. Op de trap van "de Mairie" even zwaar beraad maar dan staat PP op met de mededeling "dan de burgemeester maar". We bellen aan bij het huis naast "de Mairie" alwaar we doorverwezen worden verder in de straat. Als we aanbellen bij een behoorlijke villa worden we te woord gestaan door de burgemeester en zijn vrouw.

We leggen uit dat we pelgrims zijn en een overnachtingplaats zoeken. Omdat ook de verantwoordelijke persoon voor de overnachting van pelgrims afwezig is, biedt hij ons aan vannacht bij hem te komen slapen. In het souterrain is voldoende plaats en kunnen we ook douchen. We nemen de uitnodiging aan en worden naar het souterrain geleid. Het blijkt de sauna en fitnessruimte onder het huis te zijn. “Waauw, wat een ruimte.” De dochter uit Parijs is ook thuis en spreekt vloeiend Engels. We worden aan haar voorgesteld en we vertellen wie we zijn en waar we vandaan komen. Maar ook het Frans van de burgervader is goed te verstaan. Hij zegt ons dat hij over een half uur weg moet naar een concert en vraagt ons of wij geïnteresseerd zijn om mee te gaan. Een Spaanse/Meditairaans concert van ongeveer anderhalf uur in een naast gelegen dorpje. Als we de invitatie aannemen gaan we vlug douchen om op tijd klaar te zijn. Op ons paasbest met oranje crocs, maar met goedkeuring van de burgervader, nemen we plaats achterin zijn limousine (luxe Citroen C6). Hij blijkt een ware gastheer en een goed chauffeur. De plaats blijkt weer het idyllische kerkje in Baily le France waar een benefietconcert ten behoeve van de restauratie van de kerk wordt gehouden. Bij binnenkomst worden we voorgesteld aan de burgemeester van deze plaats en direct daarna aan de organisator van het concert dhr. Thomas Klein. We worden als speciale gasten behandeld in deze kleine gemeenschap, die sinds vorige week slechts 35 inwoners telt. Het concert is met recht bijzonder mooi te noemen.

 

Een trio van harp, dwarsfluit en gitaar, met af en toe de panfluit erbij, wat in de akoestiek van het kerkje bijzonder goed tot zijn recht komt. Na afloop is het hier de gewoonte om bij de Salle Communale samen champagnes te drinken met elkaar. Deze gewoonte past goed binnen onze pelgrimstocht en we doen er graag aan mee. We praten wat met het Duitse concerttrio Semilla, die het best leuk vinden omdat wij de enige zijn die Duits praten. We merken dat we als speciale gasten van de burgemeester aanwezig zijn. De drank vloeit rijkelijk (champagnerosé) en we moeten oppassen niet teut te raken. We hebben nog maar weinig gegeten vandaag.

 

Na een uurtje of 3 is het tijd voor de terugreis en zitten we weer als vorstelijk paar achter in de limousine.

Maar dan begint de ware site-seeing.... De burgervader laat ons de hele omgeving zien. Hij vertelt honderduit en legt ons tot in detail uit welke gewassen wij links en rechts van het landschap zien, wat voor soort koeien er staan, wat een goede en wat een slechte boer is. Daarna neemt hij ons mee naar de werkelijk allermooiste plekjes van de omgeving waarop hij zichtbaar trots is. Op een 360 graden view point met magnifiek uitzicht legt hij ons uit welke plaats waar ligt en welk meer we in de verte zien liggen, Lac du Der Chantecoq. Hij brengt ons naar een kerkje in Lentilles wat een kerkje van st. Jacques blijkt te zijn. Dit wil hij ons als pelgrims niet onthouden. We maken een foto van de burgemeester samen met T onder het toeziend oog van St. Jacques, die duidelijk zijn goedkeuring hieraan geeft (charmant he...) De burgemeester vertelt ons dat hij 72 jaar oud is en tot aan zijn pensioen altijd als veearts in deze omgeving heeft gewerkt. Pas de laatste jaren voor zijn pensioen heeft hij een dubbele functie gekregen. Nu is hij enkel nog burgemeester. De man blijkt een aimabele verteller te zijn waarnaar we graag luisteren.

Het valt ons op dat we het grootste gedeelte van het gesprek (in het Frans) goed kunnen volgen wat voor hem ook weer aanleiding blijkt om te blijven vertellen. Als we huiswaarts keren wacht ons een heerlijke onverwacht diner door zijn vrouw bereidt. Mevrouw is een zeer vriendelijk en open persoonlijkheid en als ze merkt dat we de taal redelijk goed verstaan praat ze er vrolijk op los. De rest van de avond wordt er veel gesproken over en weer over het alledaagse in Frankrijk en hoe het allemaal in Nederland gaat. Deze ontmoeting was voor ons zeer bijzonder en we zullen Sylvette en Guy Pierson niet snel vergeten.

Rond de klok van 22.30 uur gaan we in het souterain nog wat muggen vangen voor we vermoeid maar voldaan de oogjes dicht doen.

 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld