42. Blond of niet blond? 3 juni 2011

42. Blond of niet blond?  

3 juni 2011

Vitry le Francois-Saint Remy en Bouzemont: 21 km.

dag 34, totaal: 689 km.

 


 

We staan vroeg op omdat we vandaag een behoorlijke afstand willen afleggen. Alle kleertjes zijn weer droog en we ruimen ons pelgrimskamertje op. We hebben nogal wat moeten verbouwen om het tweede matras goedpassend op de grond te krijgen. Het zijn eenvoudige kleine kamertjes met maar een smal bedje. Je kunt er je kont maar amper keren. Kennelijk hebben ze vaker pelgrimstelletjes of andere duo's als gast. Maar goed, het is een goed onderkomen voor weinig en wij zijn er blij mee. Pelgrim Rosemary hebben we eerder al horen vertrekken, die ligt dik een uur voor. 

Als we Vitry le Francois uitlopen wacht ons gelijk weer een klim naar het hoogste punt van de route van vandaag, de Mont Moret, alwaar ook een oorlogsmonument is opgericht. Als we daar aankomen voelen we het goed in de benen en staan we allebei een beetje te hijgen. Het is tijd voor rust, eten en drinken want de eerste 11 km zitten er op. Het monument biedt ons een goede zitplaats op het marmer en ook een schaduwkant. Voor we plaats nemen herdenken we de gevallenen waarvoor dit monument is opgericht. Opvallend vinden we dat bijna alle monumenten die wij in Noord Frankrijk zijn tegen gekomen, refereren naar alleen maar slachtoffers uit de 1e wereldoorlog. 

 


Onze voorraad stokbrood met smeerkaas en water (je went eraan) werken we naar binnen. Hiermee doende zien we twee wandelaars aankomen. Beiden stappen stevig door en naderen rap. Aan de koppies en huidskleur vermoeden we dat het landgenoten zijn en we begroeten ze met hallo en goedendag. Ja hoor, bingo. Een stel uit Nederland die de route naar Santiago in delen doen. Ze staan ergens op een camping, brengen eerst een fiets naar het eindpunt van de dag en zetten de auto aan het begin. Na het lopen fietst hij terug om de auto te halen en haalt haar weer op. Zo doen ze dat.....en zonder bepakking. Ook een manier. Het gaat er uiteindelijk om dat je het doet en niet om hoe je het doet. 

Als we een stukje verder lopen komen we midden in het akkergebied bij een stukje afgezet terrein waar een jaknikker rustig aan het pompen is. We hadden er eerder deze morgen al eentje in de verte gezien maar nu dus dichtbij. Kort bij de jaknikker wat ontluchtingspunten en een grote opslagtank. Dan wordt hier toch iets van olie naar boven gehaald. De productie lijkt ons niet hoog te liggen maar is natuurlijk wel constant.

 

Verderop flinke velden met tarwe aan de linkerhand en gerst aan de rechterkant. De gerst is al aan het verkleuren en vertoont enige gelijkenis met de haarkleur van T, althans het geblondeerde gedeelte. We discussiëren even over grijze uitgroei met lichtblond of donkerblonde uitgroei met nog geen grijs. Jammer voor T dat het nog twee weken duurt voordat het eerste pakketje met haarverf arriveert. We laten de discussie en besluiten het vast te leggen op een plaatje. Effe goed zoeken maar dan........ is ze blond of is ze niet blond? 

Als we aankomen in Saint Remy en Bouzemont blijkt er een klein kruidenierswinkeltje te zijn en ook een bar. Maar alles is gesloten tot 15.30 uur, ruim een uur wachten dus. Onze eindbestemming ligt 7 km verderop maar daar is volgens de kaart niets te krijgen. Als we een man aanspreken vraagt hij of we pelgrims zijn en of we onderdak willen alhier in de Gite municipal. Hij laat ons de ruimte zien die groot en eenvoudig is ingericht en van alle noodzakelijke gemakken is voorzien. Als dan, na een gepleegd telefoontje, ons geplande adres voor vandaag vol blijkt te zitten, nemen we genoegen met wat minder kilometers vandaag. Na het douchen halen we de boodschappen en bezoeken we de bibliotheek op zoek naar WiFi. Wel computers die nog trager bleken dan een slak maar niet wat wij zochten. In het café gevraagd en het hele dorp rond gelopen maar helemaal geen verbinding. Terug bij onze Gite besluiten we nog het nog eenmaal te vragen en komen we in contact met onze buurvrouw voor die dag. Ze blijkt warempel beveiligde draadloos internet te hebben en krijgen na uitleg waarom, zo haar wachtwoord. Voor we er erg in hebben zitten we bij madam Silvie Michaud aan de tuintafel en serveert ze een heerlijk glas limonade en..... een echt flesje export-Heineken. 

 



Wat kan het leven soms toch mooi zijn........

 

 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld