134. Galicie.. 7 september 2011

134. Galicie..

7 september 2011

Villefranca del Bierzo-O Cebreiro: 30 km.

dag 130, totaal: 2662 km.


 

   

 

Het is nog donker als we de albergue verlaten en linksaf gaan richting het beginpunt van de camino "duro" ( zware weg). Er staan twee flinke stijgingen en een steile afdaling beschreven in het eerste gedeelte tot aan Trabadelo en aan het eind van de dag nog een zware passage, de beklimming van de Cebreiro. Net over de Rio Burbia splits de camino zich op ongeveer 500 meter hoogte. We gaan rechts de route van de camino "duro" op, die al meteen tussen de huizen door erg steil omhoog gaat over geribbelde betonnen platen. Na de bebouwing moeten we ruim een half uur lang steil tot zeer steil klimmen over een steenslagweg. Ondanks dat het fris is beginnen wij al vlug op temperatuur te geraken. We zien de lichten van de stad Villafranca del Bierzo steeds verder onder ons. Het geeft een mooi schemerplaatje.

                                  

Als we het steilste stuk gehad hebben is het al aardig licht en lopen we over de zuidelijke helling van de bergkam. Ver onder ons zien we de autobaan met vrachtauto' en personenauto's die net dinkey-toys lijken. We zien ook de N-route, die telkens slingerend onder de autobaan door loopt.

Het is de camino die door het dal van Valcarce loopt. Pelgrims zo groot als speldenknopjes zien we ver onder ons over het asfalt langzaam voortschrijden. We zien het pad tot ver voor ons over de helling van de bergkam slingeren maar we speuren maar 3 pelgrims op ruim een halve kilometer voor ons. Verder niemand te bekennen. We lopen dan op ongeveer 825 meter hoogte maar het lijkt alsof we veel hoger in de bergen zitten. Schitterende vergezichten en een prachtige natuur. Als ook de ochtendzon van achter de bergkam op klimt, is het plaatje compleet. 

Halverwege de camino "duro" komen we door een groot kastanjebos. Allemaal grote en dikke tamme kastanjebomen zover we kunnen kijken. Hier en daar is de grond onder de kastanjebomen met een cultivator bewerkt. We vermoeden dat de kastanjes hier jaarlijks geoogst worden en een bron van inkomsten vormen.

    

Gedurende een half uur lopen we door het kastanjebos en worden we uiteindelijk via steile haarspeldbochten naar Trabadelo in het Valcarcedal geleid. De eerste 11 kilometer zitten er dan op. Er volgen 9 saaie kilometers langs de N-6 waarin we "café con leche" en "bocadillos" naar binnen werken. We zijn dan aangekomen in Ruitilan, dat op een hoogte ligt van 630 meter. Via Hospital Inglis, La Fabe en La Laguna klimmen we op naar 1150 meter via smalle steenslag afgewisseld met rotsbodem. Het uitzicht is fenomenaal en ongekend. We voelen ons weer helemaal terug op de camino, de chemin zoals we in Frankrijk gewend waren. Wat is het hier mooi en wat is het weer lekker zwaar. 

                             

Als we vanaf La Laguna verder lopen richting O Cebreira, passeren we op een hoogte van 1190 meter de grenssteen van Galicië. We hebben dan nog 152 kilometer te gaan naar Santiago de Compostela. Ook hier overal een fantastisch uitzicht, waar we ook kijken. Als we aankomen in O Cebreira zitten we op 1250 meter hoogte en zit onze dagtaak erop.

30 Zware kilometers op de teller omdat we met Hugo en Miriam hadden afgesproken. Moet kunnen na een rustdag met veel slaap en goed eten.  We checken in in de gemeentelijke herberg en krijgen bed 67 en 68 toegewezen op slaapzaal B. 
Hugo ligt ergens in de 30 op A. In het toeristische dorpje is het een drukte van jewelste. In een van de eetgelegenheden drinken we samen met Hugo en met Lucas en Noortje uit Amersfoort een lekker pintje voordat we aan het pelgrimsmenu beginnen. 

Op de slaapzaal van de albergue hebben we een heerlijk tweepersoons bed met twee personen boven ons en nog 68 mensen om ons heen. Om 22 uur gaat het licht uit, welterusten.

 



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld