128. Don "Pedro"... 1 september 2011

128. Don "Pedro"...

1 september 2011

Villar de Mazarife-Hospital de Orbigo: 14 km.

dag 124, totaal: 2536 km.

   

 

Vier volle maanden onderweg alweer vandaag en de eerste dag van de maand waarin onze wandeltocht naar verwachting zal worden voltooid. Wat is het allemaal snel gegaan. Het besef van tijd zijn we een beetje kwijt maar het lijkt absoluut een stuk korter, als we terug denken aan het moment dat we in Schaijk vertrokken. Het besef van afstand dringt pas echt tot ons door als we alle bolletjes op de kaart van ons reisschema naar voren halen. Allemaal dagafstanden en overnachtingplaatsen. Een fantastische onderneming tot nu toe waar we elke dag nog volop van genieten. Wat het zal brengen en hoe het zal voelen als de laatste dag gelopen is, willen we nu nog niet weten. Dat zien we dan wel. Hoe we naar huis gaan en wanneer weten we ook nog niet, dat zien we dan ook nog wel. De verwachting is dat we halverwege deze maand in Santiago de Compostela aan zullen komen. Maar dat is niet het einde van de camino en niet het einde van onze tocht. Wie het stukje geschiedenis heeft gelezen in het begin van onze reislog weet, dat het kustplaatsje Finisterre het einde van de camino is, het einde van de wereld en het begin van de hemelpoort. Het plaatsje Muxia is gelegen aan de kust, 30 km ten noorden van Finisterre en wordt in de legendes van Jacobus de Meerdere ook genoemd. Beide plaatsen willen we te voet vanuit Santiago nog aandoen, de laatste 210 kilometers. 

Na vier maanden kunnen we stellen dat we met beide benen nog stevig op de grond staan. Veel tijd tot denken hebben we gekregen. Als eerder al eens vermeld zijn we volledig onthaast en alleen nog maar bezig met het hier en nu. Geen zorgen meer tot het verkrijgen van onderdak of eten, op elke hoek van de straat is wel een bar. Albergues in elke plaats met een overcapaciteit aan bedden. Het pelgrimsmenu serveren ze overal en is doorsnee genomen goed.Het zal straks moeilijk zijn om weer in het keurslijf van de Nederlandse maatschappij te moeten passen maar we hebben thuis nog een paar weken om daar aan te wennen. Het haar van PP is nog steeds "blond" maar een beetje uit model gegroeid. Van de kapper wil hij niet weten en een klein staartje kan hij ondertussen al maken. De boel in model laten brengen doen we thuis wel weer.

  

                                      

 

Enkele kilo's is PP kwijt maar de spoiler op de buik lijkt eerder te groeien dan af te nemen. Of lijkt dat omdat het overige vet langzaam verdwijnt? T is ook wat lichter dan bij aanvang van de reis en haar cellulitis is sterk verminderd. Er zit veel ruimte tussen de benen en de bokspijpen en als ze haar jurkje aan doet komen er twee slanke gevormde benen onderuit. We zijn in topvorm en klaar voor de laatste hoge bergen die ons de komende dagen te wachten staan. De tekenteller is op 12 blijven staan. Geen teek meer gehad de laatste maand. Daarentegen nog wel allebei vol met beten van muggen en bedwantsen. Je maakt wat dat betreft van alles mee hier. De voeten voelen vermoeid aan, elke dag weer. Maar ze doen het bijzonder goed. Geen enkele blaar de afgelopen maand. T heeft extra tape om te verhogen onder de bal van haar rechter voet. Een gevoelige plek. Ook de heup aan een zijde sputtert af en toe wat tegen als de daginspanning te groot is geweest. Kleding en schoenen slijten hard op dit moment Maar zolang het gaat doen we het ermee. De pony van T hebben ze in Leon "verknipt" maar dat komt volgende maand in Schaijk wel weer goed. Met de rug van PP gaat het redelijk.

's Morgens bij het opstaan wat stijf maar na een paar kilometertjes lopen weer zo soepel als wat. De bedden hier zijn niet de beste en dat merk je na elke nacht weer. Veel draaien en tussendoor wakker worden. 

Daarom ook horen we het midden in deze nacht plenzen buiten. Een regenbuitje die ons zegt, dat we de dorre droge "meseta" achter ons hebben en nu het meest natte gedeelte van Spanje naderen, Galicië genaamd. Om 6 uur zitten we in de bar aan het ontbijt. We zijn niet de enige pelgrims die vroeg op zijn. Als T opstaat om naar het toilet te gaan, valt haar stoel om en met een harde klap op de grond. In een hoek van de bar begint een heks flink te krijsen en te lachen. Iedereen lacht. Het blijkt een heks die aan het plafond hangt en op geluid reageert. Iets later staan we buiten en gaan we op weg naar Hospital de Orbigo, de plaats waar we Hugo en Miriam gaan treffen.

                                                      

Het is vlak hier op 870 meter hoogte en we zien veel maïs langs de weg. Verderop een groen uitgestrekt weiland waarin we 44 vette koeien tellen. Overal zien we irrigatiekanalen waar het water behoorlijk hard doorheen stroomt. Enig mechanisme moet dit toch op gang brengen, anders kan het niet zo hard stromen. Het is hier mooi groen overal. Af en toe voelen we een drupje vallen. Tot kort voor Villavante mag het geen naam hebben, maar dan begint het. We moeten langs de kant om de regenhoezen te pakken en de regenjas aan te doen. Vanaf die tijd is het niet meer opgehouden met hard regenen.

Onderweg treffen we hazelnoten aan de boom en er wordt zoals gebruikelijk weer wat geplukt.  

Uiteindelijk lopen we via de Puente de Orbigo, een hele lange stenen brug over de Rio Orbigo, het plaatsje Hospital de Orbigo binnen. We checken in bij de alberque San Miguel alwaar het ruim, schoon en netjes is. 

                                     

Hugo wachten we op bij de brug en begeleiden we naar de albergue schuin tegenover ons omdat daar faciliteiten voor Miriam zijn. Als later ook Norbert arriveert met nog enkele Duitsers die we van gezicht kennen, besluiten we met Hugo en de hele bups in het dorp te gaan eten. De avond sluiten we af op de binnenplaats van de albergue. De regels zijn hier niet zo streng en ze verkopen hier binnen een kwalitatief goede wijn, echter alleen maar per fles. Het wordt een klein feestje, een avond om niet meer te vergeten.

                                   



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld