110. Viva Espania... 10 augustus 2011

110. Viva Espania...

10 augustus 2011

Roncesvalles-Larrasoana: 26 km.

dag 102, totaal: 2087 km.

 

 

Iets voor 6 uur wordt er al flink gerommeld op de slaapzaal. De eerste lampen in de chambretten gaan aan. Buiten is het nog donker. We staan ook op en proberen ons toilet te maken voor de grote meute. Ontbijt kan hier alleen uit de automaten gehaald worden. Wij beginnen aan ons noodrantsoen, voedzame biscuits. Iets voor 7 uur lopen we aan. Het is ijskoud buiten, we moeten onze kleding de eerste 100 meter al aanpassen. Iets wat je niet verwacht in Spanje. Miriam staat te balken op het grasveld voor de albergue. Ze mist Hugo maar die was al op en zal er zo zijn. Via een bospad komen we in Auritz, een plaatsje dat ons niets zegt. Een dorpje met nette witgekalkte boerenhuizen met grote poorten en natuurstenen kozijnen. Veel luiken zijn gesloten. Ook een kerk met gesloten deuren. Er zit niets anders op dan doorlopen. Het landschap ziet er gelijk anders uit. Veel groen, bossen, weiden en heldere watertjes. Ook veel braamstruiken langs het pad maar de rijpe bramen zijn hier kleiner, minder zoet en harder.

 

We blijven het eerste deel tot aan de pas van Metzkiritz een beetje op hoogte lopen, rond de 900 meter. We naderen Espinal en hebben aan onze rechterhand bergkammen van de Pyreneeën. Die zijn hier niet zo hoog. Links van ons beboste heuvels waar ons pad doorheen loopt.

 

 

De wolken hangen hier en daar nog rond de heuveltoppen en in de dalen. De zon staat er al maar hangt nog laag. Het belooft een warme dag te gaan worden. Dus zaak om door te stappen en vroeg te stoppen. Na de pas van Metzkiritz gaat het geleidelijk aan via de plaatsjes Biskarret, Linzoain en de pas van Erre naar Zubiri op 530 meter. Kort voor Zubiri wordt het pad steiler en is de begroeiing mediterraner. Het pad dat door kreupelhout en licht bos loopt is diep uitgesleten. Als we in Zubiri aan komen verlaten we even de route en gaan de brug over de Rio Arga over, het centrum in om wat eten en drinken te kopen. De plaatselijke "tienda" (winkel) heeft van alles. We zien veel pelgrims dit dorp in lopen en op enig moment ook Jan en Mari. Ze hebben het helemaal gehad en zoeken hier overnachting. Wij gaan nog een halte verder. We komen langs de magnesietfabriek, een groot complex waar uit een van de schoorstenen helder vies gele rook uitgestoten wordt. Kan niet gezond zijn. Zou daar de magnesiumpoeder gemaakt worden?  

Veel natuurlijke bospaden met stenen en keien maar voor het eerst ook veel stukken van de paden die aangelegd zijn. Gewoon geruwd beton en in beton gelegde natuurstenen dat alles 2 meter breed. Het lijkt net of je over een breed fietspad of over een boulevard loopt. Minpuntje in onze beleving na ruim 3 maanden ruig Frankrijk. 

We melden ons in de albergue in Larrasoane een kleine slaapzaal met 7 stapelbedden en twee smalle gangpadjes. We hebben nog vrije keus een slapen allebei onder. Het is behelpen met de douche en toilet en de keuken nodigt niet uit om gebruikt te worden. Menu de peregrinos in het restaurant op de hoek. Vooraf een aperitiefje. We hebben vrij wifi in de bar maar het signaal is te zwak, helaas. Na een goede maaltijd gaan we terug maar de albergue. 22 uur moeten we binnen zijn. Voor die tijd al liggen we uitgeteld op bed. Het was een vermoeiende dag waarbij de zon de zwaarste factor was. We gaan het tijdstip van opstaan aanpassen



.


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld