108. Carboot-kitchen... 8 augustus 2011

108. Carboot-kitchen...

8 augustus 2011

rustdag Saint Jean Pied de Port

dag 100, totaal: 2037 km.

 


 

Vandaag rustdag in Saint Jean Pied de Port, maar uitslapen is er niet bij. Voor iedereen ontbijt tussen half 7 en half 8. Na het ontbijt gaan we wat spullen pakken, die we retour sturen. We gaan op weg naar het postkantoor om de post op te halen. Het is druk met pelgrims bij het postkantoor maar we zitten bij de eersten. Wij krijgen op vertoon van ons paspoort 2 pakketjes en 2 brieven overhandigd. Terug op onze kamer maken we de post open. Best wel spannend om zo post uit Holland te krijgen. Het grootste pakketje is van Paul&Jeanneke die ons weer voorzien van de noodzakelijke spulletjes voor het Spaanse traject. Een hele lieve brief bij ingesloten. Het boekje Nederlands-Spaans door zus Mieke geregeld, zit er ook bij. Het 2e pakketje van Peter van Gaal, met drop, stroopwafels en de Watermankrant in mini-uitgave. Een hartverwarmend briefje erbij. Duiken.....een van de weinige zaken die PP mist op deze tocht. Dan een met de pen en in het rood geschreven brief van zus Mieke ofwel Jezus. Een warme brief waar we stil van worden. Nog effe wachten zus, over ruim zes weken zijn we weer bijna thuis. Ook nog een verjaardagsgroet van Hans en Maria die ons persoonlijk ook al gefeliciteerd hebben in Eauze. Erg leuk om deze post te hebben mogen ontvangen. 

Saint Jean Pied de Port is een gezellig en druk toeristenstadje. Vandaag is het extra druk vanwege de markt. Bij een hotel op de markt treffen we enkele bekenden waaronder Dirk en Josef. We drinken een bakje koffie mee en T zet weer even een berichtje op de reislog. We lopen daarna nog de kathedraal binnen en vanaf de brug zien we een tiental forellen van eetbare afmeting zwemmen in de ondiepe rivier. Het water is helder. Ze lijken stil te liggen maar hangen zwemmend in de stroming. Wat zijn ze toch mooi. Ik hoop dat Theo van Zeldenbeet er nog een paar voor ons heeft liggen in de diepvries.

Na het raadplegen van de helpdesk (de Kruut), besluiten we onze slaapzak en matjes terug te sturen naar Nederland. Ook de borden, mokken en het bestek gaan in een doosje en we doen er de oude routeboekjes en vertaalgids bij. Deze keer kunnen we de spullen meegeven met Paul en Wilhelmien Manders uit Schaijk, die ons vandaag komen opzoeken. Zij hebben een week op de Camino gelopen en zijn in 7 dagen van Roncesvalles naar Los Arcos gelopen. Net na de middag melden Paul en Wilhelmien zich voor de kerk van St.Jean Pied de Port. Ze zien er afgetraind uit en te zien is dat de Camino hun goed gedaan heeft. Ze hebben voor deze dag hun kampement gemaakt op de camping alhier. 

Een tafel met 4 luxe tuinstoelen en koffie met een taartje. Genoeg te kletsen en veel ervaringen uitwisselen. Lekker effe op z'n plat Schaijks bijkletsen. De eerste fles Rode wijn uit de Navarrastreek komt op tafel. De smaak is verrukkelijk. Het weer is onbestendig en het lijkt te gaan miezeren. We blijven zitten om het goede weer af te dwingen en na even onder de boom gezeten te hebben komt de zon weer terug. We horen van Wilhelmien het verhaal over het gehurkt plassen met de rugzak aan. Nog niet voldoende Camino-ervaring, anders had ze zonder Paul’s hulp wel omhoog kunnen komen. Het eten komt vandaag uit de carboot-kitchen van Paul en Wilhelmien. Als de achterklep open gaat, blijkt de laadruimte ingericht als keuken met een heuse koelkist erbij.

               

In no-time wordt er van alles klaar gemaakt en tegen etenstijd wordt er een compleet 3-gangenmenu bereid en op tafel gezet. Koffie met slagroom na. Wat wil je nog meer.... Ze hebben er alles aan gedaan om het ons naar de zin te maken en dat is ze goed gelukt. En dan die taalbeheersing van Wilhelmien! Het maakt niet uit, Nederlands Frans of Spaans, ze beheerst het allemaal en alles net zo vlot. We hebben genoten van hun bezoek. Rond 21.30 uur nemen we afscheid van elkaar want wij moeten op tijd binnen zijn.

       

Bij terugkomst treffen we in de gite Rebecca en Diego die in Frankrijk wonen. Zij is echter van Amerikaanse komaf en hij van Spaanse. We hebben ze voor het eerst ontmoet in de gite in Arzacq en daarna regelmatig met elkaar gesproken. Het is een erg aardig jong stel. 

Een half uur na onze binnenkomst is alles muisstil en doen wij ook onze oogjes toe. Op naar morgen, de klim naar Roncesvalles.


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld