107. 3e Mijlpaal… 7 augustus 2011

107. 3e Mijlpaal…

7 augustus 2011

Ostabat-Saint Jean Pied de Port: 20 km.

dag 99, totaal: 2037 km.

 

 

Na het feest van afgelopen avond een rumoerige nacht. Er was een motorclub op bezoek met andere normen en slaaptijden. Daarbij nog enkele keren eruit vannacht vanwege het alcoholgebruik, te weinig water erbij gedronken. Laten we wel wezen, thuis zou je zoiets niet elke dag doen. Maar hier op onze tocht is het elke dag vakantie. We hebben nog steeds een vakantiegevoel, een wandelvakantiegevoel waarin we zoveel zien, voelen en meemaken. Laat het allemaal nog maar even duren, het voelt zo goed maar het gaat wel heel erg vlug. Er lijken langzaam wat kleine veranderingen plaats te vinden, die meer vorm en inhoud gaan geven aan ons leven. Een tocht van bezinning waarin je uiteindelijk wat passages in je leven een plaats kunt geven of af kunt sluiten. Een tijd waarin je bedenkt hoe je verder wilt in je leven, met wie en met wat. Je dierbaren worden je heilig en onverwacht komen er anderen in je leven, die er voor je zijn. In ieder geval genieten van iedere nieuwe dag die we krijgen, van de mensen om je heen en de natuur in je directe omgeving. Er is zoveel wat we krijgen. Genoeg stof in ieder geval waar wij over nadenken en mee verder willen. 

De wekker gaat vroeg en we doen ons best niemand wakker te maken. Alles opruimen en bij elkaar zoeken in het donker. We horen meer zachte geluidjes vanuit onze kamer. Dan horen we Josef met zachte toon vragen of er nog mensen slapen waarna hij als Zwitser in het Duits met een komisch accent aangeeft, dat het makkelijker is om in te pakken met het licht aan en doet vervolgens het licht aan.


Als we vertrekken bij de Bask krijgt Tonny van hem te horen dat ze een ‘skoon vrouwke’ is. En de Bask neemt al zoenend afscheid van haar. PP krijgt een flinke hand met een lach. Hoe dan ook, het was er beregezellig.

 

Vanaf de boerderij van de Bask lopen we naar Gamarthe en Mongelos. We lopen een beetje parallel aan de drukke 933, dan links ervan en dan weer rechts, een stuk er boven langs en dan weer op gelijke hoogte. De wolken hangen laag en de bergtoppen zijn niet te zien. Er valt een lichte motregen. De hoezen gaan wel om maar de jassen nog niet aan. Ergens in een bocht treffen we de eerste echt rijpe hazelnoten waar T helemaal gek van is. Als we een handjevol geraapt hebben zien we in alle enthousiasme het rode/witte kruis niet en lopen we de verkeerde richting in. We worden gelukkig door andere pelgrims geroepen, die al wijzend gebaren waar we wel heen moeten. de schade blijft beperkt tot ruim 200 meter. 

  

Het wordt ook flink sms'en onderweg, een berichtje naar Jan ut Beek om even te vragen wanneer hij de Camino Sud vanuit Sevilla start. We gaan hem misschien nog ontmoeten eind september in Santiago. Ook sms'en met de Kruut die net thuis is van de route die wij nu lopen. Via Saint Jean le Vieux bereiken we vroeg in de middag Saint Jean Pied de Port, de laatste overnachtingplaats in Frankrijk aan voet van de Pyreneeën, het begin van de klim naar Spaans grondgebied, mijlpaal nr. 3 voor ons na 99 dagen en 2037 kilometers. Via de citadel lopen we het toeristenstadje binnen. Aan het begin van het stadje treffen we onze gite, l'Esprit du Chemin, gelijk links. We worden hartelijk ontvangen door Huberta die samen met haar Arno de gite runt.

 

De hospitaleros Agnes en Clementine zijn er vandaag voor de eerste dag. We krijgen een kamer aan de voorzijde op de 1e verdieping. We zien elke pelgrim het stadje in lopen en we hebben zicht op de "Acueille des Pelerins" (info bureau voor pelgrims) tegenover. Wat een bedrijvigheid hier in dit stadje en wat een hoop pelgrims. Als dat maar geen massa lopen wordt? We krijgen een korte introductie en rondleiding in de gite en om 22.00 uur gaat alles op slot. Er zijn 18 gasten en voor het eten hebben we onder het genot van een aperitief een voorstelrondje. Het is een gite die rust en spiritualiteit uitstraalt. Andere huisregels dan we gewend zijn maar die ons wel de rust geven die we nodig hebben. En... huisregels die in veel gites in Spanje niet anders zullen zijn. In de gite treffen we ook Pierre, de Canadees, waar we na Moissac een stukje mee opgelopen hebben. Het is een hartelijk weerzien maar tevens ook zijn laatst dag op de Chemin de Saint Jacques.

Hij gaat terug naar Quebecq. Ook Jan en Marie treffen we hier. We delen onze 3-persoons kamer met een Duitse jongen. Voor het slapen gaan nog een kop rooibos-thee, dat brengt rust in het lichaam (zeggen ze). Morgen een rustdag en ook bezoek uit Holland. 

De telefoon van PP werkt weer. Dochter Lotte heeft de klantenservice gebeld en ze even van bescheid gezegd. Uiteindelijk kreeg ze de info om de Iphoon weer bereikbaar te krijgen. Van hieruit was het een kwestie van borg storten. T-Mobile bedankt, maar na Santiago wordt het een andere provider.

 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld