102. De dronken boer... 2 augustus 2011

102. De dronken boer...

2 augustus 2011

Aire sur l'Adour-Arzacq Arraziques: 30 km.

dag 94, totaal: 1922 km.

 

Als de wekker gaat plenst het buiten. We horen de donder op de achtergrond, onweer was voorspeld. Het was een benauwd nachtje ondanks dat de raam helemaal open stond. De regenhoezen gaan alvast om de rugzakken. Bij het ontbijt krijgen we jam gemaakt van aubergines (of courgettes?). In ieder geval die groene. Veel zoetstof zat er door heen. Het smaakte in ieder geval niet slecht. T doet haar regenjas aan maar PP probeert het in zijn shirt. De lucht kijkt dreigend maar bij de eerste klim het dorp uit wordt het wolkendek dunner en lijkt het open te trekken. We worden het veld in gestuurd en
het valt gelijk op dat het hier maïs is wat de klok slaat. Maïs, maïs en nog eens maïs zover we kijken kunnen. En zo zal het de hele dag blijven.

 

Als we langs een boerderij komen, zien we een ren met allemaal tamme eenden, twee keer zo groot en vet als de wilde. Nu zien we gelijk, wat we al regelmatig bij het hoofdgerecht voorgeschoteld krijgen. We komen ook langs een stierenbedrijf. Fokstieren denken wij maar als we de beestjes zien, zien we dat het Spaanse modellen zijn, flink gehavend en niet echt vet. Het lijken arena-stieren en op het terrein is een arena aanwezig. 

 

 

Ondertussen wordt het steeds warmer en is de zon doorgebroken. Er staat geen zuchtje wind tussen de maïs. Overal grote sproei-installaties op wielen die een ronde draaien om het waterpunt. De etappe is lang maar vlak en de eerste 18 kilometer tot Miramont zitten er redelijk snel op. Voor we het dorpje binnen lopen steken we een voorrangsweg over en maken we een bocht links omhoog. Als we bijna boven zijn, komen ons twee jonge knaapjes op fietsen tegemoet. Ze rijden via de berm de weg naar beneden. Bij het kerkje in Miramont lopen we nat van het zweet naar binnen. Meneer pastoor komt ook net aan en groet ons. Hij vraagt of we een stempel in de credential willen. Na het stempelen schrijven we in het gastenboek met een groet naar Norbert en Ilona. In het dorpje bestellen we bij de "boulangerie" wat te eten en drinken en op het pleintje schuin tegenover de "Mairie" eten we het op. Er is wat bedrijvigheid op straat en we zien wat mensen serieus kijkend en bellend heen en weer lopen. Gevoelsmatig weten we dat er iets aan de hand is. Wat later horen we de ambulance en andere hulpdiensten naderen. Ze komen niet door en de sirenes houden voor het dorp stil. Als we een dorpsbewoner vragen wat er gaande is krijgen we te horen dat er een kind aangereden is door iemand uit het dorp.

De route brengt ons met wat stijgen en dalen via Pimbo naar Miqueou, een gehucht van vier huizen kort voor ons eindpunt. Het is heet en het zweet gutst van onze koppen. We gaan ver de berm in als er een tractor met geopend portier ons tegemoet komt rijden. Als de tractor ons passeert remt de bestuurder. In het Frans vraagt hij ons of wij zin hebben in een bak koffie. Elkaar verwonderd aankijkend knikken we allebei ja en geeft de boer aan dat hij zijn tractor aan de kant zet. Als hij uitstapt zien we dat hij onvast ter been is en kennelijk tussen de middag behoorlijk gedronken heeft. Maar hij doet aardig en vraagt ons binnen. We komen een huis binnen waar de tijd stil gestaan heeft. Een kast van een televisie en een koelkast met schimmelgroei op de afsluitrubbers zijn de enige luxe en moderne artikelen die we kunnen ontdekken. Alles is oud, muf, bruin van de rook en verschillende vliegenplakstroppen die zo vol zitten, dat ze gelijk in de soep kunnen. Een grote haard binnen. De tafel ziet er redelijk uit. Jeanot vraagt of we Schweppes lusten en schenkt koude Coca Cola in. De glazen poetst hij op met een "schone" theedoek, die hij daarna gebruikt om het zweet van zijn gezicht te vegen. Onderwijl tikt hij telkens met opgetrokken wenkbrauwen met zijn vingertje tegen zijn mond waarmee hij aangeeft dat wij stil moeten doen omdat zijn vrouw ligt te slapen. Hij heeft veel gedronken maar hij is wel grappig. Uit de koelkast haalt hij gemengde vruchten op sap. Het kijkt donker in de koelkast en gebruikelijk voedingswaar met bijbehorende kleuren ontdekken we niet. Beiden krijgen we een schaaltje vruchten, die rijkelijk aangevuld zijn met drank. Als hij een 2e schaaltje opschept valt er bijna een druppel zweet van zijn neus in PP's schaaltje. Gelukkig bijna.

De boer heet Jeanot, is 59 jaar, hartpatiënt en letterlijk versleten, door het harde werken zegt hij. 18 pillen per dag..... Hij kan haast niet geloven dat we Nederlanders zijn en blijft ons voor Duitsers aanzien. Het is een leuke ontmoeting maar we blijven alert. Je weet maar nooit met dronken mensen. Als we verder gaan is Jeanot de koning te rijk als hij T op de wang mag kussen. Hij kijkt half schuin naar PP en vraagt of die niet jaloers wordt. Hij schudt een stevige hand met PP en vindt het zichtbaar jammer dat we verder moeten. 


Als we Arzacq Arraziques binnen lopen melden we ons bij de gite municipal en boeken we lekker luxe een 2-persoons kamer met eten en ontbijt. Wifi is er ook dus we kunnen vooruit. We nemen het "repas" erbij. Tijdens het eten krijgen we te maken met een dame van rond de 60 die nadrukkelijk aanwezig is, teveel gedronken blijkt te hebben en gruwelijk uit haar mond stinkt. We zijn niet de enige die ons daaraan ergeren en we laten deze Zwitserse dan ook links liggen. Een jong Frans stel bij ons aan tafel begint te vertellen over het ongeluk wat ze vanmiddag gezien hebben in Miramont. Het zag er ernstig uit, een jongetje met een fiets die bij het oversteken van de voorrangsweg gegrepen is door een auto. als ze dat vertelt realiseren we ons dat het een van de twee jongetjes op de fiets moet zijn geweest die wij kort voor Miramont in de berm naar beneden zagen rijden. Het ongeluk moet een tiental seconden nadat ze ons gepasseerd waren plaats gevonden hebben. 

Het eten in de gite is slecht te noemen. We zijn wel wat gewend maar alleen maar twee super zoute en te hard gebakken eendepootjes met kale macaroni en een plastic yoghurtje na, vinden wij geen fatsoenlijke maaltijd voor een pelgrim. Sober is het wel. We kregen er 1 glaasje wijn bij. Gelukkig hadden we zelf nog wat ingeslagen en hebben we de dag toch nog goed af kunnen sluiten. De gedachten aan de aanrijding zijn wat minder maar die dingen gebeuren nu eenmaal.


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld