100. Reegeit in de wijngaard... 31 juli 2011

100. Reegeit in de wijngaard...

31 juli 2011

Eauze-Lanne Soubiran: 28 km.

dag 92, totaal: 1872 km.

 

 

De verjaardag van T zit erop en vandaag moet er weer gelopen worden. De planning is Lanne Soubiran omdat Maria voor ons heeft gereserveerd bij de gite à la ferme. Een goed adres met heerlijk eten wat we niet mochten missen. Bij het afwassen van de ontbijtbordjes stoot PP zijn hoofd zo hard, dat de halve gite er wakker van wordt. Dat doet even zeer maar hij blijkt een harde schedel te hebben. 
Om half 7 staan we buiten en is de stad in een nevel gehuld, of is het mist. Koud is het niet en gaandeweg komen aan alle vrije lichaamsharen kleine druppeltjes te hangen. Apart als je weet dat het vandaag erg warm gaat worden. Buiten de stad worden we gelijk de natuur ingestuurd over onverharde smalle paadjes met hoog gras. Lekker is dat niet want onze schoenen worden kletsnat. In het begin is dat nog niet erg maar als dat te lang aanhoudt, trekt de nattigheid vanzelf een keer door het leer van de schoenen heen. Invetten is weer nodig maar de schoenen zijn de laatste weken niet echt droog geweest. Daarbij hebben ze ook al dik 1800 km gelopen, dan is de garantie er wel vanaf. Maar ze voldoen nog.
De natuur is ons goed gezind vandaag, we tellen door de dag heen 2 eekhoorns, 2 hazen en 4 reeën. Het mooiste was op het veldje voor het kerkje l'Hopital St.Christie, waar eerst een haas niets vermoedend zijn ronde kwam doen en daarachter een reegeit stond te grazen. Wij stonden achter de poort op het kerkhofje. 

We zitten vandaag duidelijk weer in een gebied met veel wijnboeren. Onze wandelpaden voeren ons tussen de wijngaarden door. De Armagnac, een soort van cognac boven de 40% en de Floc, een likeur van rond de 17% zijn producten uit deze streek. Floc hebben we gehad bij madame Therese en een glaasje Armagnac na het eten op T's verjaardag. Wij samen prefereren de Floc boven de Armagnac. Meer dan 40% is teveel van het goeie. In een van de wijngaarden lukt het ons een ree vast te leggen. Hij is ver en klein maar hij is te zien.


Nogaro is een stad waar we bij binnenkomst verwend worden met muziek. Overal luidsprekers in de straten waar Tiroler muziek uit klinkt. Gezellige muziek die in onze beleving niet echt bij een stad in het zuiden van Frankrijk past. Het lijkt alsof we zo een gezellig centrum binnen wandelen maar in werkelijkheid is Nogaro op deze zondagmorgen een hartstikke dooie en saaie stad. Bij de kerk lopen we bijna het centrum weer uit zonder een fatsoenlijk terrasje of iets dergelijks gezien te hebben. In de kerk blijkt een mis gaande en we besluiten voor de kerk op een bankje ons oud brood met sardientjes op te eten. Ondertussen bellen we oma iets vroeger dan normaal op zondag want we weten dat ze in de middag naar de Batenburgse dag gaat. Dol enthousiast krijgen we ze aan de lijn en beginnen de kerkklokken recht boven ons te luiden. 

Een telefoongesprek met wat ongemakken maar het lukt.
De telefoon van PP werkt niet, geen service op het scherm. Raar, maar in Frankrijk is alles mogelijk. Toch vreemd dat T wel kan bellen en PP niet. De route gaar verder naar Lanne Soubiran. Nog 8 kilometers tot aan gite Maison Labarbe. Het eerste stuk gaat over de weg maar dan kronkelen we nog door prachtige natuur op vlak terrein voordat we bij Maison Labarbe uit komen. Niemand thuis behalve de hond Nino, een klein maar lief bastaardje. Er hangt een briefje op de deur met onze namen erop, we werden dus verwacht. De gite ziet er comfortabel uit en in de koelkast staat water, blikjes bier en cola. Selfservice.....eindelijk iemand die snapt hoe het werkt als je na 28 kilometer op plaats van bestemming komt. Als we helemaal geïnstalleerd zijn, komen Dirk en Severino aangelopen die hier ook geboekt hebben. 

  

 

Als we aan tafel gaan krijgen we een heerlijk uitgebreide salade vooraf. Dan komt de befaamde "canard" als hoofdgerecht op tafel. Deze gite staat hierom bekend. Een heerlijke dikke vette tamme eendenpoot recht uit de oven. Daarbij een ovenschotel van bonen met kruiden en kaas in een heerlijke saus. Dat belooft wat vannacht en morgen overdag. Bij dit menu wordt rijkelijk rode wijn geschonken, een volle zachte wijn uit deze streek. Als toetje krijgen we chocotaart met frambozenijs en meloen met mint. Een fantastisch diner zo ineens op de boerderij. Zo kan het dus ook. 

Als iedereen naar bed gaat werkt PP beneden nog even het verhaaltje af voor op de reislog.

                     




Reacties

Ynze op 18-03-2014 17:06

Goede middag PeterPaul en Tonny,

ik heb met veel genoegen in jullie verslagen gelezen van het Pieterpad en de tocht naar Santiago. Zelf heb ik ook het plan om de tocht naar Santiago te gaan lopen op emotionele gronden. Ik ben aan het bekomen van een stevige burnout en zoekend naar doelen leek dit mij een prachtige uitdaging. ik loop nu al maanden rondjes met de hond tussen de 7 en 20 km per dag en daarnaast fiets ik per dag een uur voor de broodnodige structuur in mijn dagelijkse bestaan, met resultaat overigens. Dat rondjes lopen ben ik wel zat en leg ik de km  achter elkaar, dan kom Je al een heel eind. Mijn vrouw en 2 dochtertjes vinden de gedachte mooi maar zien een periode van enkele maanden van huis niet zo zitten. Mede daarom en toch als een soort proef wilde ik nu eerst het Pieterpad gaan lopen, welke overigens ook goed aansluit aan de route naar Santiago heb ik bedacht. Ik ben op zoek geweest naar een goede digitale route  op iPad of gps maar heb die nog niet gevonden, Om zoveelmogelijk gewicht van boeken te besparen. Is jullie daar iets van bekend? Hebben jullie onderweg ook mensen met honden ontmoet en/of hebben jullie enig idee of dit plan om  mijn boxer mee te nemen uitvoerbaar is? Ik kan niet voor meerdere dagen kilo's voer mee gaan slepen dus zal onderweg  moeten kunnen halen. Ook bij de overnachtingen weet ik niet of honden problemen opleveren.

al met al zit ik in de bedenk fase en wordt positief gestimuleerd door jullie verslagen waaruit veel energie voortkomt en geestelijke rust lijkt te ontstaan. Ingrediënten die mij erg aanspreken.

Mogelijk hebben jullie zinvolle adviezen en anders wens ik jullie veel plezier met toekomstige ondernemingen die vast wel zullen komen.

Met vriendlelijke groeten

ynze Schiphorst.

yschiphorst@yahoo.com.

Peter Paul op 20-03-2014 11:00

Hoi Ynze,

Leuk dat je reageert op een van onze dagverslagen van onze tocht. Ik zal proberen je vragen te beantwoorden. Wij hebben de hele route met routeboekjes gelopen. dat werkt praktischer als een iPad. Vooral ook omdat je regelmatig stroom hiervoor nodig hebt en onderweg zijn er heel veel lange afgelegen stukken waar stroom voor de IPad problematisch wordt. En vergeet niet dat moderne techniek uit kan vallen om welke reden dan ook. Voor de hele route heb je een 10-tal routeboekjes nodig die je niet allemaal tegelijk mee hoeft te nemen. Lees hierover in onze voorbereiding(poste restante). Het Pieterpad betreft maar twee dunne boekjes, zeker niet zwaarder dan je iPad. Ik weet niet of de route digitaal te verkrijgen is. Je zou kunnen overwegen de routes uit de boekjes te fotograsferen op je iPad. Het Pieterpad is een mooie route om dit uit te proberen. Wat de hond betreft zou je die best mee kunnen nemen op het Pieterpad. Je wordt dan wel beperkt in je mogelijkeden tot overnachtingen en het doen van boodschappen in de winkels waar de hond niet binnen mag. Ook zul je meer gewicht mee moeten nemen omdat ook eenhond voor extra bagage zorgt.

Een hond mee nemen op weg naar Santiago raad ik je ten sterkste af. Gezien de hitte waar je in Zuid Frankrijk en Spanje mee te maken krijgt doe je de hond daar geen plezier mee. Over hoe en wat met honden en warmte kun je genoeg info vinden op internet. Denk erom dat als je self supporting op pad gaat, je gewicht van de rugzak altijd meer is dan menm voioraf beschrijft. Ik had ongeveer 20 kilo standaard in mijn rugzak. De watervoorraad zat hier nog niet bij. Je kunt overwegen om  ipv een rugzak een bagagewagentje te gebruiken. Ik heb er vorig jaar een gehuurd en daarmee het Hollands Kustpad(213km) gelopen. Ik zou niet anders meer willen. Bagagewagentje heeft grote voordelen op lange meerdaagse wandeltochten. De nadelen zijn minimaal. Ik weet dat het veel is om ons verslag van de reis naar Santiago helemaal te lezen maar op de meeste vragen zul je antwoord vinden.

Ik hoop je vragen beantwoord te hebben en anders hoor ik wel weer van je.

Groetjes Peter Paul (namens  Tonny en Peter Paul)

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld