08. Eindelijk op weg…. 1 mei 2011

8. Eindelijk op weg….      

1 mei 2011

Schaijk-Handel 25 km.

dag 1, totaal: 25 km.

 

 


 

Na een nacht van weinig slaapuren en onrustige momenten is het de wekker die ons in actie brengt. De dag van vertrek is aangebroken. Na een vluchtig ontbijt op naar de Wijers, het complex waar mama woont. Op de koffie en dan om 09.00 uur naar beneden om aan te gaan lopen. Tot onze grote verbazing staat de hele hal vol met mensen die ons uit komen zwaaien. Vlug gezien schatten we wel een 50-tal. Allemaal mensen die ons een warm hart toedragen. Het afscheid is hartverwarmend en emotioneel. Er worden wat traantjes gelaten en weggepinkt. We willen dan ook al deze lieve mensen heel erg bedanken voor de spontane komst. Paul en Jeanneke binden een grote oranje ballon gevuld met helium aan onze rugzak. Er hangt een kaartje aan met mooie teksten over het heden, verleden en de toekomst. Het is de bedoeling dat we de ballon op enig moment loslaten en daarmee alles los laten wat we willen loslaten tijdens onze reis. We laten de ballon los in het bos op de grote vlakte bij de Brobbelbies. Wij kijken hem na tot we hem niet meer kunnen zien. Hij vliegt in zuid westelijke richting....in de richting van Santiago de Compostela. 

 

 

 

Het is geweldig mooi weer en we genieten van het onderweg zijn en van elkaar. De reis gaat langs Uden waar de as van de ouders van PP bij het crematorium is uitgestrooid. Daar willen we in ieder geval even langs voor een groet tijdens deze bijzondere reis. Tot onze ontsteltenis is de poort van het crematorium gesloten. Wat nu? We denken even na en kijken naar het slot. “Kunnen we dat wel maken?” PP maakt zich even kwaad en tilt de poort zodanig hoog op dat de pal uit de grond komt en op de grond rust. Nu kunnen we hem makkelijk open schuiven. Voorzichtig maken we hem open en lopen we door de poort. We voelen ons echte inbrekers. Nu kunnen we naar de plek waar de as van de ouders van PP is uitgestrooid. Op het bankje bij de urnen muur eten we een lekker boterhammetje en drinken we een flesje water. De flesjes gevuld bij het waterkraantje en weer op pad. We hebben de poort zo goed mogelijk gesloten zonder hem echt te sluiten want PP hoefde nu niet kwaad te worden. 
Onze weg ging verder van Uden via Volkel, Boekel, Huize Padua, met als eindpunt voor vandaag Handel. In Boekel aan-gekomen moest T nodig plassen. We lopen op dat moment langs café Tieleman alwaar de deur uitnodigend openstond. Binnen was er niemand te zien maar enig ongewild lawaai van een vallende mok kwam er een blonde dame vanuit de keuken tevoorschijn die de eigenaresse bleek te zijn. Natuurlijk mocht T even plassen en belangstellend vroeg ze terwijl ze naar de rugzakken keek hoever we hadden gelopen? “Ongeveer 20 km,” antwoordde PP. “En hoever moeten jullie nog?” “Nog ongeveer 2980 km,” antwoordde PP. “Toch niet naar Compostela......?” “Ja, daar gaan we naar toe.” We raakten verder aan de praat en ze vertelde zelf in de kathedraal van Santiago te zijn geweest en dat ze daarvan onder de indruk was. Thea biedt ons gelijk koffie van de zaak aan. Tijdens dit bakkie met een lekkere koek vertellen we honderduit en Thea raakt steeds geïnteresseerder en enthousiaster. Plots vraagt ze ons of we in Santiago een kaarsje voor haar aan willen steken en natuurlijk gaan wij dit doen voor haar. We noteren haar naam en geven het adres van onze weblog. Dan schuift Thea ons geld toe en zegt; " dat is voor het kaarsje en van de rest drinken jullie onderweg nog maar wat". Ze gaat onze voettocht volgen en ze staat erop dat we nog eens terug komen. Dat beloven we ook. Een gastvrije beleving in café Tieleman in Boekel.

                                                                  

Nu nog een uurtje te gaan. Als het mee zit zijn we rond half 6 op de minicamping waar we deze ene keer besproken hebben. We komen het veldje opgelopen en wat daar gebeurt is een volslagen verrassing voor ons. Bijna onze hele vriendengroep van carnavalsvereniging Auwzum zit ons op te wachten en met luid gejoel en applaus worden wij verwelkomt. Er is bier en wijn en heerlijke hapjes. Wat een verwennerij. We zijn totaal overdonderd, dit hadden we niet verwacht. Na een paar uurtjes van gezellig samen zijn vertrekt de groep en zijn wij moe en voldaan. Een heerlijke douche doet wonderen waarna we dit verslag schrijven en in ons slaapzakje duiken. Er is nog wijn en bier bij onze tent neergezet en zo komen wij de avond wel door. We hebben een geweldige 1e dag gehad en morgen op weg naar IJsselstein. Voor iedereen die ons buiten ons weblog om privé wil mailen kan dit op: peterpaulentonny@gmail.com

 

Welterusten mama, het gaat goed met ons!

 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld