02. Hoe zijn we er toe gekomen? 25-2-2011

 

2. Hoe zijn we er toe gekomen?                                

    25 februari 2011

 

                                

 

 

Begin 2006 hebben Tonny en ik elkaar leren kennen. Vanaf die tijd zijn wij veel op bezoek geweest bij Tonny's broer Arnold, waar wij geleidelijk aan ook zijn vrienden en kennissen hebben leren kennen. Een van Arnold’s vrienden was Paul, al vanaf zijn jeugd Arnold's beste vriend. In 2008 werd Arnold getroffen door een ernstige ziekte waardoor wij in alle bezoeken en contacten Paul beter leerden kennen. Met Paul leerden wij ook zijn vriendin Jeanneke kennen. Arnold overleed op 5 augustus 2008, waarna alles in een stroomversnelling kwam. Paul en Jeanneke waren in 2006 vanuit Schaijk naar Santiago de Compostela gelopen en hebben ons veel verteld over hun ervaringen en belevenissen tijdens de wandeltocht. Deze verhalen boeiden ons zeer en na een avondje foto's kijken bij Paul en Jeanneke zijn we zo enthousiast geraakt dat we er meer over zijn gaan zoeken en lezen op internet en in boeken. Daarop volgend zijn we in september 2009 een weekend met Paul en Jeanneke gaan lopen met geleende rugzakken en kampeeruitrusting. Ruim 45 kilometer lopen met twee overnachtingen op minicampings in Reek en Mill en een rugzak vol met informatie en tips van Paul en Jeanneke waren voor ons de eerste stappen op weg naar de tocht naar Santiago de Compostela. Tijdens al onze voorbereiding en training werd de wil om "de tocht" te gaan lopen alleen maar sterker door de vele leuke maar vooral ook bijzondere contacten onderweg. Met name de gastvrijheid, het vertrouwen en de behulpzaamheid die wij ondervonden van vreemde mensen maakte elke wandeldag weer speciaal. Het gevoel dat het je geeft om dit te mogen ondervinden is moeilijk in woorden uit te drukken. Dat moet je voelen en beleven. Op enig moment tussen de eerste kennismaking met "de tocht" en de wil om deze ook te gaan lopen, komt het tussen je oren te zitten en laat het je niet meer los. Dan komt het moment dat je er in gedachten elke dag mee bezig bent, dat je er mee op staat en mee naar bed gaat. Dan blijkt ook het moment gekomen om te beslissen je plannen te gaan verwezenlijken. Bij ons kwam dat moment na het lopen van het Krijtlandpad in mei 2010. Een route van 92 km in het zuiden van Limburg, een heuvelachtig landschap met idyllische plaatjes en vele mooie vergezichten. Vier dagen lopen met twee overnachtingen op een camping en een nacht in hotel Mergelland in Holset, omdat we totaal verregend waren. Ook vier dagen lopen met een rugzak met volledige uitrusting, ik bijna 18 kilo en Tonny 14 kilo.We hadden onze eerste echte wandeltocht samen volbracht en dat voelde heel erg goed. Na het lopen van het Pieterpad in augustus 2010 (zie reislog “Pieterpad in 19 dagen”) leek het ook fysiek en mentaal haalbaar voor ons en hebben we definitief besloten de tocht naar Santiago de Compostela te gaan lopen.


Vorig jaar april overleed mijn beste vriend Willie, waarmee ik ruim 33 jaar bevriend was en alles mee gedeeld heb. Ook hij was getroffen door een ernstige ziekte. We willen deze tocht naar Santiagio de Compostela eveneens lopen ter nagedachtenis aan Arnold en Willie.

 



 

Zij zullen altijd bij ons zijn ......

 

 

 

 


Reacties

Annie van der Heijden op 17-04-2012 22:12
Peter Paul en Tonny wat jullie gedaan hebben is geweldig, heb alles gelezen,kei mooi knap gedaan. Groetjes van Tonny en AnnieVan der Heijden Geffen.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld