15. De zusters van de voorzienigheid 8 mei 2011

15. De zusters van de voorzienigheid

8 mei 2011

Puth-Maastricht: 27 km

dag 8, totaal: 179 km

 


 

        

 

 

Gisternacht lekker geslapen in ons tentje. Het was goed afgekoeld buiten maar wij lagen heerlijk warm. Toen we wakker werden was de tent droog van binnen. Dat scheelt gelijk een dik kwartier met inpakken. We waren dan ook op tijd klaar toen Jan ons met een "goeie murge" begroette.


We nemen een weggetje binnendoor en sluiten zo weer aan op het Pieterpad, de laatste etappe naar Maastricht. Ook nu weer volop genieten van het prachtige Limburgse landschap. Heuvelachtig, rijkelijk bebost met mooie beekjes en stroompjes. 
We voelen dat de inspanningen zwaarder worden in dit heuvelachtige terrein. We worden steeds frequenter geplaagd met steile klimmetjes en afdalingen. Omhoog zijn het voornamelijk de kuiten en bovenbenen die zich melden en naar beneden de bovenbenen en kuiten. Tel daar bij op het gewicht op onze rug en de tropische temperatuur van deze dag, dan snappen jullie wel dat het zweet overal uitbrak en het zout zich uiteindelijk aftekende op ons shirt. Alvast een goede training voor wat nog komen gaat...

Als we via Valkenburg het Geuldal in lopen hebben we aan onze rechterhand beneden ons de Geul. Het water stroomt snel door dit kronkelende riviertje en we zien enkele vliegvissers kunstig hun lijntjes werpen. Aan de linkerhand de bergwand met veel begroeiing maar ook veel kale stukken geel gesteente wat ze hier mergel noemen. Opvallend veel daslook groeit er hier langs de Geul. Een welriekende plant die op dit moment prachtig in de bloei staat. De geur heeft iets weg van bieslook maar dan wat milder en zoeter. Het lijkt ons heerlijk te smaken maar we vragen ons af of het eetbaar is.

Halverwege het pad langs de Geul worden we door de marke-ring naar links gedirigeerd, een pad omhoog, volgens de kaart naar Berg en Terblijt. Er leek geen eind aan te komen en alleen maar omhoog. Onze eerste zware klim de Col de Nondejus. Boven aangekomen met een lekke koppakking heeft Jan zichtbaar schik. Jan had er minder moeite mee deze dag en paste zich perfect aan aan ons tempo. Hij is een gezellige prater en heeft ons de dag door veel verteld over zijn erva-ringen tijdens het pelgrimeren. We kregen nog enkele goede tips mee voor onze pelgrimage. Heerlijk gekletst onderweg waardoor de tijd ondanks de zware inspanningen voorbij vloog. 

Voor de overnachting hadden we gekozen voor een klooster op Vrijthof te Maastricht. Echter toen we ons telefonisch aankondigden, bleek dat daar geen slaapplaats meer te zijn. Na wat belletjes en hulp van enkele Maastrichtenaren op leeftijd, die rondom ons zaten toen we met Jan bij het station op een terrasje aan de Grimbergen en Rosé zaten, werden we verwezen naar de Zusters van de Voorzienigheid. We namen afscheid van Jan en na nog een pokke-eind lopen stonden we in een buitenwijk van Maastricht voor de deur van een oud klooster. We werden ontvangen door zuster Brigitta, een van de laatste drie zusters die dit klooster nog bewonen. Ze verontschuldigt zich gelijk voor de eenvoud die ze ons kan bieden. We krijgen een slaapplaats op de grond van een kamer, een toiletruimte met wastafel waarvan het water is afgelogen en 2 emmers en 2 gieters met koud water en dat alles in een onbewoond gedeelte van het klooster. We kijken elkaar aan, zijn even stil en .......beseffen ons dan dat eenvoud ook zijn charmes heeft, dat je ontzettend blij kunt zijn voor de eenvoud die je aangereikt krijgt. Dit heeft iets en doet ook iets met je. En de woorden die zuster Brigitta sprak herhaalden zich in onze gedachten; "Een pelgrim moet ook afzien". 

                    


Het is bedtijd, we gaan plat en we doen het licht uit…

 




Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld